หน้ำถ้ำ เจว๋ยกับซีกำลังงองุ้มก้มๆ ทำสโนว์บอลลูกใหญ่ต่อไปอย่างแข็งขัน เด็กน้อยสองคนรู้สึกว่าตุ๊กตาหิมะเหงาเกินไป เลยอยากปั้นอีกตัวมาเป็นเพื่อน
ไป๋เจ๋อวางมันหวานลงรอบนอกของกองไฟ จากนั้นก็ตั้งหม้อหิน เริ่มเคี่ยวน้ำตาลน้ำผึ้งด้วยไฟอ่อน อากาศเย็น พอน้ำเชื่อมสีส้มทองถูกเทออกมาวางไว้ข้างนอก ไม่นานก็แข็งตัวเป็นก้อน
ซีนั่งยองๆ อยู่ข้างๆ ตาละห้อย น้ำลายหกไม่หยุด การกระทำของเจว๋ยก็เชื่องช้าลงตาม
ไป๋เจ๋อยิ้มพลางพูดว่า “อีกเดี๋ยวจะมีของกินที่อร่อยกว่า”
ซีตาเป็นประกาย “จริงหรือ!”
“แต่ว่าพวกเจ้าต้องช่วยข้า”
“ได้สิๆ!”
เด็กสองคนปั้นตุ๊กตาหิมะเสร็จก็มารุมล้อมรอบไป๋เจ๋อ ไป๋เจ๋อมอบหมายงานให้พวกเขา — ใช้มีดกระดูกเหลาไม้
ส่วนไป๋เจ๋อรับหน้าที่ล้างผลไม้ต่างๆ ทำความสะอาดให้หมด ลูกใหญ่หน่อยก็หั่นเป็นชิ้น ใส่จานไว้ จะได้เสียบง่ายทีหลัง
เจว๋ยกับซีทำงานรวดเร็ว พริบตาเดียวก็เหลาไม้เสียบออกมาได้กำน้อย แม้จะไม่เรียวมากนัก แต่ก็ดีเยี่ยมแล้ว
ไป๋เจ๋อสาธิตวิธีเสียบให้ดูหนึ่งรอบ เด็กน้อยสองคนก็จับไม้เสียบมือหนึ่ง ผลไม้อีกมือหนึ่ง เลียนแบบท่าทางอย่างเอาจริงเอาจัง
ถือโอกาสระหว่างที่ซีกับเจว๋ยกำลังเสียบผลไม้ ไป๋เจ๋อก็เริ่มเคี่ยวน้ำตาลเหลว พอน้ำตาลในหม้อเดือดปุดๆ ก็เอาผลไม้ที่เสียบไว้ลงไปคลุกในหม้อรวดเดียวแล้วสะบัด จากนั้นเอาออกไปให้เย็นตัวข้างนอก
ซีกับเจว๋ยจ้องมองการกระทำของไป๋เจ๋ออย่างไม่กะพริบตา ตื่นตะลึงไปแล้ว