ตอนที่เจามาถึง หัวหน้าเผ่าเองก็กำลังหารือกับชาวเผ่ากระต่ายน้อยอยู่แล้ว ทว่าใจจดใจจ่อของเขาไม่ได้อยู่ที่เรื่องพวกนี้ ดวงตาคู่หนึ่งกวาดมองหาสิ่งที่เผ่ากระต่ายน้อยนำมาให้ทั่วทุกซอกทุกมุม
กระต่ายหยาเคยพบเจาแต่ไกลครั้งหนึ่ง รู้ว่าเขาคือหมอผีผู้ยิ่งใหญ่ของเผ่าเสือดาวดำ จึงเปิดถุงหนังมนุษย์สัตว์ใบหนึ่งให้ดูด้วยตนเอง เผยสมุนไพรด้านใน แล้วตั้งใจอธิบาย
"ชนิดนี้ห้ามเลือดได้"
"ชนิดนี้ลดไข้ได้"
"ชนิดนี้แก้คันได้"
……
กระต่ายหยาขี้อาย ใครมองทีก็หน้าแดงง่าย ทว่ากลับยอมขยำชายเสื้อแน่นแล้วพูดออกไปหลายคำ เพื่อแลกของให้เผ่าตนมากขึ้น
ท่าทางประหม่าของเขาทำให้เจาหลุดขำ กวักมือเรียกซื่อ
ซื่อเดินเข้ามา เริ่มตรวจนับชนิดและจำนวนสมุนไพรในถุง
กระต่ายเว่ยให้คนเปิดถุงอื่น ๆ ออกอีก ภายในเต็มไปด้วยผักและผลไม้ ทว่าพวกเขาก็ไม่ได้ฝากความหวังไว้มากนัก เพราะอากาศหนาวเย็นเยือกแข็ง เนื้อสัตว์ต่างหากคือของมีค่าแลกเปลี่ยนได้ทุกอย่าง
ดังนั้น สุดท้ายจะแลกได้มากน้อยแค่ไหน จึงขึ้นอยู่กับสมุนไพรสองถุงนั้นเป็นหลัก
เพราะกับดักและลอบจับปลา ตอนนี้เผ่าเสือดาวดำเองก็ไม่ขาดแคลนเนื้อสัตว์พอดี ดังนั้นพวกเขาจึงมาถูกที่แล้ว
ท้องฟ้ามืดลงแล้ว หัวหน้าเผ่ายิ้มพลางสั่งให้หยานและลู่พาชาวเผ่ากระต่ายน้อยไปพักผ่อนก่อน และให้หลีกับคุนเอาอาหารไปส่งให้
ภายในถ้ำ แสงไฟสลัว กระต่ายหยาจ้องเนื้อที่ต้มในหม้อ สูดดมกลิ่นหอมในอากาศ กลืนน้ำลายอย่างไม่รู้ตัว
