สองเดือนก่อนเข้ารายงานตัว เป็นช่วงเวลาพักผ่อนที่ลอว์รีแทบไม่เคยได้สัมผัส
ไม่มีการฝึก ไม่มีการตรวจระเบียบภายในอันยุ่งยาก ไม่มีวิชาต่าง ๆ ที่ชวนปวดหัว
ไม่ต้องเหมือนตอนอยู่โรงเรียนนายร้อย ที่ทุกวันมีเรื่องจัดการไม่รู้จบมาหาเขาซึ่งเป็นหัวหน้าหมวดที่หนึ่ง
ลอว์รีถึงกับนอนจนตื่นเองตามธรรมชาติได้
ได้ใช้ชีวิตอย่างคุณชายจากตระกูลร่ำรวยที่มีคนคอยป้อนข้าวและแต่งตัวให้
กลางวัน โทมัสยุ่งอยู่กับงานในบริษัทไม่หยุด
ส่วนลอว์รีก็อยู่บ้านเป็นเพื่อนมาร์ธา ผู้เป็นแม่
นั่งคุยกับเธอ เล่าเรื่องแปลกประหลาดและเกร็ดน่าสนใจในตระกูลกันบ้าง
เด็กสาวจากบ้านลุงคนหนึ่งทำตัวเหลวไหลเกินขอบเขต ยังไม่ทันแต่งงานก็มีครรภ์แล้ว
ลูกพี่ลูกน้องคนไหนเจ้าชู้โดยสันดาน แอบมีชู้หลายคนข้างนอกโดยปิดบังภรรยา
ป้าซึ่งอยู่ชนบทเพิ่งคลอดลูกอีกคน เป็นเด็กชายแข็งแรง
ลอว์รีนั่งฟังเงียบ ๆ บางครั้งก็ร่วมวงสนทนาสองสามคำ และเล่าถึงชีวิตในโรงเรียนนายร้อยเวสต์พอยต์
“โอ้ ลูกรัก แม่อยากพบอีดิธเหลือเกิน เสียดายที่ลูกไม่เคยพาเธอกลับบ้านเลย”
เมื่อพูดถึงอีดิธ หญิงสาวผู้พึ่งพาตนเองและเป็นอิสระ มาร์ธาก็เต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น
เธอเป็นแฟนคนแรกของลูกชาย แม่ทุกคนย่อมอยากรู้ว่าลูกของตัวเองมีรสนิยมอย่างไร
“แม่ครับ เราไม่ได้ติดต่อกันมาพักหนึ่งแล้ว แต่ผมหวังว่าเธอจะได้ทำทุกอย่างที่ตั้งใจไว้”
“คงยากมากนะ แม่รู้ว่าผู้หญิงจะต่อสู้แย่งชิงพื้นที่ในสังคมนี้กับผู้ชายไม่ใช่เรื่องง่ายเลย”
หลังได้ฟังเรื่องราวของอีดิธ มาร์ธาก็ดูตกตะลึงอย่างมาก