หลังจบชกมวยคาบแรก แมคคินนอนคิดว่าตัวเองเจอสมบัติล้ำค่าสองชิ้นเข้าแล้ว
โรเบิร์ตกับลอว์รี คนหนึ่งเป็นนักชกพลังหนักราวปืนใหญ่ อีกคนเป็นนักฆ่าผู้ปราดเปรียว
แมคคินนอนตื่นเต้นอยู่พักหนึ่ง คิดว่าในนักเรียนใหม่รุ่นนี้จะมีต้นกล้าชั้นดีพร้อมกันถึงสองคน
หากฝึกฝนพวกเขาให้ดีสักหลายปี ไม่แน่ว่าอาจสร้างชื่อไว้ในประวัติศาสตร์มวยของเวสต์พอยต์ได้
โรเบิร์ตกับลอว์รีจึงกลายเป็นนักเรียนที่แมคคินนอนจับตาเป็นพิเศษ นักเรียนคนอื่นเรียนมวยเพียงสัปดาห์ละสองครั้ง
แต่สองคนนี้ต้องเรียนทุกวัน แม้แต่วันอาทิตย์ก็ไม่ได้หยุด
ตามแผนของแมคคินนอน ความก้าวหน้าของทั้งคู่ควรจะใกล้เคียงกัน
โรเบิร์ตอาจพัฒนาเร็วกว่านิดหน่อย เพราะพื้นฐานร่างกายของเขาดีกว่า
แต่ไม่นานนัก แมคคินนอนก็พบว่าตัวเองคิดผิด
พูดให้ถูกก็คือ ความคิดที่ว่าทั้งสองเป็นอัจฉริยะระดับเดียวกันนั้นผิดมหันต์
โรเบิร์ตเป็นอัจฉริยะอย่างแน่นอน
รูปร่างของเขาโดดเด่นอยู่ตรงหน้า สูงถึง 6 ฟุต 4 นิ้ว ไหล่กว้างราวกับบานประตู แขนใหญ่กว่าต้นขาของคนอื่นเสียอีก
หลังจากเน้นฝึกเขาอยู่หลายเดือน น้ำหนักของโรเบิร์ตก็เพิ่มจาก 205 ปอนด์เป็น 215 ปอนด์ ทั้งหมดเป็นกล้ามเนื้อเนื้อแน่น
ทดสอบบนเครื่องวัดแรง หมัดหนักของเขามีพลังมากกว่า 400 ปอนด์ บางครั้งวันที่ฟอร์มดีก็พุ่งขึ้นไปถึง 500 ปอนด์
แต่เมื่อเทียบกับเครื่องมือในยุคหลัง เครื่องในปัจจุบันยังแม่นยำไม่พอ
กลไกภายในอาศัยสปริง เฟือง และคานกลเป็นหลัก