ย้อนสู่สงครามโลกครั้งที่สอง ผมกลายเป็นทหารอเมริกัน

ตอนที่ 7 อัจฉริยะหมัดมวย

7 นาที· 1.7K คำ

หลังจากได้เข้าเป็นนักเรียนนายร้อยอย่างเป็นทางการ การฝึกสมรรถภาพร่างกายก็ไม่ใช่เนื้อหาทั้งหมดอีกต่อไป

หลักสูตรทักษะทางทหารแขนงต่าง ๆ เริ่มเพิ่มเข้ามามากมาย

นอกจากนั้นยังมีวิชาวิทยาศาสตร์อีกไม่น้อย

เพราะเมื่อสำเร็จการศึกษาจากเวสต์พอยต์ นอกจากจะได้รับยศทหารแล้ว ยังได้รับปริญญาตรีวิทยาศาสตร์ด้วย

ภาระการเรียนจึงหนักหนาสาหัสอย่างไม่ต้องสงสัย

กลางวันฝึกยุทธวิธี ฝึกยิงปืน ฝึกเดินทัพ ตกกลางคืนก็นั่งคำนวณแคลคูลัส

ชาติที่แล้วลอว์รีอย่างน้อยก็เคยเป็นคนเขียนโค้ด พื้นฐานคณิตศาสตร์จึงไม่เลว

วิชาวิศวกรรมผสมกับทฤษฎีการทหาร ทำให้สมองของเขาแทบไม่ได้หยุดพักตั้งแต่เช้าจรดค่ำ

เช้าวันจันทร์ พุธ และศุกร์เรียนเขียนแบบวิศวกรรมกับฟิสิกส์ ส่วนบ่ายฝึกยุทธวิธีทหารราบและยิงอาวุธเบา

วันอังคารกับวันพฤหัสบดีเรียนประวัติศาสตร์การทหาร เคมี และการสำรวจแผนที่ ส่วนช่วงบ่ายเพิ่มการฝึกต่อสู้มือเปล่า

วันเสาร์ยังมีการฝึกเดินป่าหาทิศทางเต็มรูปแบบอีกหนึ่งครั้ง

วันอาทิตย์พอจะนับเป็นวันพักได้บ้าง แต่ตามธรรมเนียมก็ต้องตรวจระเบียบห้องพัก

ลอว์รีแทบลืมไปแล้วว่าจุดประสงค์แรกที่มาที่นี่คือมาใช้ชีวิตไปวัน ๆ

เขากลับทุ่มเทเรียนรู้ความรู้แขนงต่าง ๆ ด้วยความกระตือรือร้นอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน

ผู้ข้ามภพย่อมมีข้อได้เปรียบติดตัว สิ่งเหล่านี้เขาเรียนรู้ได้รวดเร็ว ทั้งยังเข้าใจและนำไปใช้ได้

ความรู้สึกที่ได้พัฒนาตัวเองทุกวันเช่นนี้ ทำให้เขาแทบถอนตัวไม่ขึ้น

ในบรรดาวิชาทั้งหมด นอกจากวิชาอาวุธและการยิงปืนแล้ว สิ่งที่ลอว์รีสนใจที่สุดก็คือการต่อสู้

โดยเฉพาะมวยสากล ตั้งแต่ได้สัมผัสชั้นเรียนมวยเป็นครั้งแรก ลอว์รีก็หลงรักกีฬาชนิดนี้จากสัญชาตญาณ

ชั้นเรียนต่อสู้จัดขึ้นทุกบ่ายวันอังคารและวันพฤหัสบดี ณ โรงยิมเก่าแห่งหนึ่งทางฝั่งตะวันออกของวิทยาเขตหลัก

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป