ย้อนสู่สงครามโลกครั้งที่สอง ผมกลายเป็นทหารอเมริกัน

ตอนที่ 10 เคยคิดจะเป็นนักมวยอาชีพบ้างไหม

6 นาที· 1.4K คำ

หลังการทดสอบสิ้นสุดลง ลอว์รีเช็ดเหงื่อแล้วเริ่มเตรียมตัวฝึกซ้อมจริง

เขาถอดเสื้อออก เผยให้เห็นแผงอกเปลือยเปล่าที่เต็มไปด้วยมัดกล้าม เนื้อกล้ามเป็นลอนคมชัดราวกับสลักด้วยมีด

กล้ามอกแน่นเต็มส่วน ส่วนกล้ามท้องทั้งแปดมัดก็ตึงกระชับราวกับเหล็ก

ใต้รูปร่างไหล่กว้างเอวคอด กล้ามแขนขยับเป็นระลอกตามท่วงท่า เปี่ยมด้วยพละกำลังที่พร้อมระเบิดออกมา

รูปร่างเช่นนี้เกิดจากหยาดเหงื่อและวินัยที่ลอว์รีสั่งสมมาทีละน้อย

ลอว์รีกระโดดขึ้นเวที เตรียมฝึกซ้อมจริงตามปกติกับโรเบิร์ต

แต่ถึงจะเรียกว่าฝึกซ้อมจริง ความจริงก็เหมือนฝ่ายหนึ่งกำลังยำอีกฝ่ายอยู่ข้างเดียว

มองจากภายนอก คงยากจะจินตนาการว่า

ลอว์รีที่ตัวเตี้ยกว่าและผอมกว่า กลับเป็นฝ่ายกดดันโรเบิร์ตตลอดการชก

อีกฝ่ายแทบไม่มีโอกาสตอบโต้ด้วยซ้ำ

และนี่ก็ยังเป็นตอนที่ลอว์รีจงใจผ่อนแรงแล้ว

หากปล่อยเต็มที่จริง ๆ เกรงว่าโรเบิร์ตคงล้มลงบนเวทีตั้งแต่ยังไม่ทันครบยก

ข้างเวที ครูฝึกจินแม็คมองภาพตรงหน้าพลางกอดอก เขารู้ดีอยู่แก่ใจว่า

สำหรับลอว์รีในตอนนี้ โรเบิร์ตแทบไม่มีคุณค่าในฐานะคู่ซ้อมอีกแล้ว

เผลอ ๆ ยังสู้กระสอบทรายไม่ได้ด้วยซ้ำ

อย่างน้อยตอนชกกระสอบทราย ลอว์รีก็ยังต่อยหมัดหนักได้อย่างเต็มที่โดยไม่ต้องกังวลอะไร

แต่โรเบิร์ตน่ะหรือ—เขารับหมัดหนักของลอว์รีสักหมัดยังแทบไม่ไหว

ที่จริง...กระสอบทรายก็รับไม่ไหวเหมือนกัน

กระสอบทรายใบใหม่เอี่ยมในโรงฝึกของเวสต์พอยต์ หลังถูกลอว์รีซ้อมใส่ โดยปกติไม่ถึงสัปดาห์ก็ถูกต่อยจนแตก

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป