ย้อนสู่สงครามโลกครั้งที่สอง ผมกลายเป็นทหารอเมริกัน

ตอนที่ 23 กลับบ้าน

7 นาที· 1.7K คำ

ลอว์รีไม่ปิดบังความทะเยอทะยานของตน ต่อหน้ามิลเลอร์ เขาก็ไม่จำเป็นต้องปิดบัง

“ถ้าเป็นนักเรียนนายร้อยคนอื่น ผมคงแนะนำให้เลือกเหล่าทหารสายเทคนิคที่เปิดโอกาสให้ใช้จุดแข็งของตัวเองได้เต็มที่

แต่สำหรับคุณ ลอว์รี คุณไม่ควรจำกัดตัวเองอยู่แค่สาขาใดสาขาหนึ่ง

ลงไปทางใต้เถอะ ไปฝึกฝนกับหน่วยแนวหน้าของจริง เติบโตไปพร้อมกับทหารเหล่านั้น”

ลอว์รีลุกขึ้น ยืนตรงทำวันทยหัตถ์ได้อย่างถูกต้องสมบูรณ์แบบ

“ขอบคุณท่านนายพลจัตวาที่ชี้แนะ ผมจะพิจารณาคำแนะนำของท่านอย่างจริงจังครับ”

มิลเลอร์หันกลับมาแล้วตบไหล่ลอว์รีเบา ๆ “ถึงผมจะอยู่ที่ฮัดสัน แต่ผมจะคอยติดตามการเติบโตของคุณอยู่เสมอ”

อเมริกาก็ให้ความสำคัญกับเส้นสายเช่นกัน พวกเขามีวงสังคมเล็ก ๆ ของตนเอง กระทั่งชมรมสารพัดรูปแบบก็มีไว้เพื่อรวบรวมพรรคพวก

มิลเลอร์ชื่นชมลอว์รีอย่างเปิดเผยมาโดยตลอด เช่นเดียวกับที่เขาวิพากษ์วิจารณ์คนที่ไม่ชอบหน้าอย่างเข้มงวด

คำมั่นที่เขาให้ไว้กับลอว์รีในตอนนี้จึงมีน้ำหนักไม่น้อย

…………

เดือนมิถุนายน โรงเรียนจัดพิธีสำเร็จการศึกษาอย่างยิ่งใหญ่ นักเรียนนายร้อยที่ผ่านการประเมินจบหลักสูตรได้รับยศร้อยตรีกองทัพบกอย่างเป็นทางการ

กลางเดือนมิถุนายน นักเรียนนายร้อยส่วนใหญ่ดำเนินการเลือกสถานีประจำการเสร็จสิ้น และได้รับคำสั่งให้ไปรายงานตัว ณ สถานีที่กำหนด

แต่พวกเขาไม่ได้ต้องไปรายงานตัวทันที หากยังมีวันหยุดหลังสำเร็จการศึกษายาวนานถึง 60 วัน

ผู้สำเร็จการศึกษาสามารถใช้เวลาช่วงวันหยุดนี้จัดการธุระส่วนตัว หรือฉลองกับเพื่อนฝูง

แต่ลอว์รีต้องกลับนิวยอร์กไปเยี่ยมครอบครัวก่อน

สี่ปีแล้ว ลอว์รีใช้เวลาเรียนที่เวสต์พอยต์ครบสี่ปีเต็ม

ระหว่างนั้น เขากลับบ้านเพียงไม่กี่ครั้ง

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป