เหล่าคหบดีและเจ้าที่ดินทั้งหลาย ไม่ว่าเล็กหรือใหญ่ ต่างมีสิ่งที่โปรดปรานยิ่งนัก นั่นคือการซื้อที่ดิน
ที่ดินคือหนทางแห่งความมั่งคั่ง เป็นทรัพย์สินที่สืบทอดไปสู่รุ่นหลัง ย่อมยิ่งมากยิ่งดี
ในยามปกติ การขายไร่ขายนา ย่อมถูกผู้คนประณามว่าเป็นผู้ทำลายวงศ์ตระกูล
อยากซื้อก็มิใช่เรื่องง่ายดาย
แต่... ยามนี้เป็นยามข้าวยากหมากแพง
ครั้งยังเป็นสามัญชน เฉินเฟิงเถียนเมื่อพบปีข้าวยากก็มักชี้ฟ้าด่าแผ่นดิน
แต่บัดนี้ กลับรู้สึกว่าบังเอิญเจอปีข้าวยากบ้างก็ไม่เลว
ในยามข้าวยากหมากแพง ผู้คนจึงยอมนำที่ดินมาค้ำประกันขอยืมข้าว
ฤดูหนาวนี้ เขาได้ปล่อยกู้ข้าวฟ่างไปเกือบร้อยหาบ
พอถึงฤดูใบไม้ผลิปีหน้า ผู้คนเหล่านั้นจำต้องขอยืมพันธุ์ข้าวอีก
แต่ชาวบ้านที่หิวโหยจะคิดบัญชีกันถ้วนถี่ได้อย่างไร
ตามดอกเบี้ยที่ให้กู้เก้า จ่ายคืนสิบสาม ต่อปีหน้า ถ้าไม่ใช่เป็นปีที่ได้ผลผลิตมหาศาลซึ่งยากจะพบเห็นในรอบสิบกว่าปี
ที่ดินที่จดชื่ออยู่กับเขา ส่วนใหญ่คงต้องตกเป็นของตระกูลเฉิน
น่าเสียดายเพียงที่ดินอันอุดมสมบูรณ์ที่สุดสองผืนในหมู่บ้านยังคงอยู่ในมือของเจียงโหย่วหลิน