สำนักไท่เสวียน เขตศิษย์ใน
เย่ฉางเทียนไปรายงานตัวที่สำนักงานกิจการศิษย์ใน รับชุดและป้ายประจำตัวศิษย์ใน แล้วมายังที่พักซึ่งจัดสรรให้ในเขตศิษย์ใน
ที่นี่เป็นเรือนพักเอกเทศหลังหนึ่ง มีพื้นที่กว้างขวางถึงสองสามร้อยตารางวา
เย่ฉางเทียนสำรวจสภาพรอบเรือนแล้ว เห็นได้ชัดว่าพอใจกับสิ่งอำนวยความสะดวกของที่นี่มาก
ศิษย์ในของสำนักไท่เสวียนไม่เพียงจะพักบำเพ็ญอยู่บนยอดเขาหลักที่มีปราณวิญญาณหนาแน่นที่สุด
แต่ยังมีเรือนพักเอกเทศเช่นนี้ไว้เป็นถ้ำฝึกตนอีกด้วย
เทียบกับการปฏิบัติต่อศิษย์งานคลุกฝุ่นแล้ว ราวกับฟ้ากับเหวยังไงยังงั้น
“ศิษย์ในแต่ละเดือนรับหินวิญญาณได้หนึ่งพันก้อน และศิษย์ในใหม่ยังเลือกเคล็ดวิชาเทพญาณได้ฟรีหนึ่งวิชา ไม่อย่างนั้นไปรับสวัสดิการก่อน?”
เย่ฉางเทียนลูบคางพลางคิด
ถึงตอนนี้เขาจะทะลวงสู่ขอบเขตสร้างฐานแล้ว แต่ไม่เคยฝึกเคล็ดวิชาเทพญาณใดเลย
อาศัยแค่ระดับบำเพ็ญเพียว ๆ รังแกพวกอ่อนหัดขอบเขตฝึกปราณก็ไม่มีปัญหาอะไร ทว่าหากประมือกับผู้บำเพ็ญขอบเขตสร้างฐานด้วยกัน คงลำบากน่าดู
คิดได้ดังนี้
เย่ฉางเทียนก็ไม่ลังเล
เขาไปรับทรัพยากรบำเพ็ญหินวิญญาณหนึ่งพันก้อนก่อน แล้วจึงไปหอตำราเพื่อเลือกเคล็ดวิชาเทพญาณหนึ่งวิชา
ในโลกเสวียนหวง
เคล็ดวิชาเทพญาณกับขอบเขตนั้นสัมพันธ์กัน แบ่งเป็นเคล็ดวิชาขอบเขตสร้างฐาน ขอบเขตแก่นทอง ขอบเขตปฐมภพ เป็นต้น
แต่ละขอบเขตยังแบ่งย่อยเป็นขั้นต่ำ ขั้นกลาง ขั้นสูง และขั้นสุดยอด
ยิ่งขั้นสูง อานุภาพก็ยิ่งแข็งแกร่ง