“……”
มองดูเย่ฉางเทียนที่นั่งฝึกอยู่ด้านข้าง เยว่ชิงซวงก็รู้สึกหงุดหงิดในใจยิ่งนัก
เรื่องแค่นี้ยังจะอดทนได้อีกหรือ?
นางไร้เสน่ห์ดึงดูด หรือว่าเจ้าหมอนี่ทำอะไรไม่ได้กันแน่?
ถ้าเย่ฉางเทียนไม่ได้เรื่องจริง ๆ จะทำอย่างไรดี?
ช่างเถิด ไม่คิดแล้ว!
จะใช้ได้หรือไม่ ก็ต้องลองถึงจะรู้
แม้นางมาหาเย่ฉางเทียนเพื่อฝึกคู่เป็นหลัก แต่สุดท้ายนางก็เป็นสตรี การให้นางเอ่ยปากก่อนก็ยังอายยากอยู่บ้าง
ในเมื่อยั่วยวนไม่สำเร็จ ก็ได้แต่ใช้วิธีที่สองที่ศิษย์พี่สั่งสอนนางมา
อีกสักครู่ นางจะไปที่สวนหลังตำหนักอาจารย์ เก็บสมุนไพรบำรุงชั้นดีมาตุ๋น แล้วก็จัดไหสุราวิญญาณมาอีกหนึ่งไห ยามค่ำคืนจะดื่มกับเย่ฉางเทียนให้ไม่เมาไม่กลับ
เมื่อเมาแล้วขาดสติ บางทีก็จะได้ฝึกคู่กันอย่างแนบเนียน
อืม……
ตัดสินใจอย่างรื่นรมย์เช่นนี้แล้ว!
เพียงแต่——
ความคิดของเยว่ชิงซวงในยามนี้ โดยธรรมชาติแล้วเย่ฉางเทียนไม่มีทางรู้
เดิมทีเขาเพียงต้องการนั่งสมาธิฝึกฝนเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ แต่พอเริ่มฝึกกลับพบว่า ความเร็วในการดูดซับปราณวิญญาณและความลื่นไหล ล้วนยกระดับขึ้นกว่าก่อนหน้านี้มากมายนับไม่ถ้วน
แม้ในกายเขาจะมีไข่มุกเสวียนหลิง แต่นี่หาใช่ผลลัพธ์ที่เกิดจากไข่มุกเสวียนหลิงเพียงอย่างเดียวไม่
“หรือว่าพลังที่กำเนิดจากแดนหยินหยางจ้าวฮว่า ไม่เพียงแต่เพิ่มพลังได้รวดเร็ว ยังสามารถยกระดับพรสวรรค์รากวิญญาณได้ด้วย?”
ในใจเย่ฉางเทียนทั้งตื่นตระหนกทั้งสงสัย
ดูท่าจะต้องหาเวลาวัดพรสวรรค์รากวิญญาณของตนเสียแล้ว!