“……”
หลิวจื่อเยียนพลันอยากขุดหลุมมุดหนีลงไปเสียเดี๋ยวนั้น
ที่ผ่านมาเย่ฉางเทียนหลงใหลนางนัก ดังนั้นเมื่อเย่ฉางเทียนยกมือทำท่า หลิวจื่อเยียนก็คิดว่าข้อแลกเปลี่ยนของเย่ฉางเทียนคือต้องการตัวนาง
ไม่เคยคาดคิด
สิ่งที่เย่ฉางเทียนต้องการกลับเป็นหินวิญญาณ และเอ่ยปากก็ขอถึงหนึ่งแสน
“หนึ่งแสนหินวิญญาณ?”
หลิวจื่อเยียนทั้งโกรธทั้งอาย ตวาดขึ้นว่า “เย่ฉางเทียน เจ้าช่างกล้าเรียกหนักหนา คิดว่าหินวิญญาณเป็นก้อนหินริมทางรึ?”
หินวิญญาณเป็นเงินตราสากลในโลกเซียนแห่งโลกเสวียนหวง ไม่ง่ายเลยที่จะได้มา
แม้แต่ศิษย์ในของสำนักไท่เสวียน แต่ละเดือนยังได้จากสำนักเพียงหนึ่งพันหินวิญญาณ บวกกับรับภารกิจสำนัก ขายวัสดุ ฯลฯ หลิวจื่อเยียนหนึ่งเดือนหามาได้ไม่เกินสามพัน
ยิ่งไปกว่านั้น—
การบำเพ็ญสิ้นเปลืองหินวิญญาณมหาศาล
หลายปีมานี้ หลิวจื่อเยียนใช้หินวิญญาณส่วนใหญ่ไปกับการฝึกฝน
ต่อให้รวมของที่เย่ฉางเทียนไอ้หมามอบให้นาง เงินเก็บก็ไม่ถึงสองหมื่น
ซึ่งในนั้นหนึ่งหมื่นนางคืนให้เย่ฉางเทียนไปไม่กี่วันก่อน
อย่าว่าแต่ศิษย์ในขอบเขตสร้างรากฐานเลย
แม้แต่ผู้แข็งแกร่งแก่นทองในสำนัก ก็ใช่ว่าจะหยิบหนึ่งแสนหินวิญญาณออกมาง่าย ๆ
“ไม่มีเงินก็ไม่ต้องคุย”
เย่ฉางเทียนเบ้ปาก หมุนตัวจะเดินจากไป
ศิลาบันทึกภาพตั้งแต่แรกก็เป็นของที่เจ้าของร่างเดิมเก็บไว้ด้วยอารมณ์ชั่ววูบ อยู่ในมือเขานอกจากดูเป็นภาพหนังรัก ก็แทบไร้ประโยชน์