“ดูท่าในแดนหยินหยางจ้าวฮว่า การใช้เคล็ดวิชาเทพญาณจะสิ้นเปลืองพลังหยินหยางมากน้อยเพียงใดก็คงเกี่ยวข้องกับพรสวรรค์รากวิญญาณด้วย”
ดวงตาของเย่ฉางเทียนเป็นประกาย
แม้เขาจะมีคัมภีร์หยินหยางจ้าวฮว่า วิชาไร้เทียมทาน อีกทั้งเมื่อเร็วๆ นี้ได้ฝึกคู่กับเซี่ยชิวสุ่ยและเซียวอวิ๋นซี พรสวรรค์รากวิญญาณก็พัฒนาขึ้นบ้าง
แต่ระดับเขา ณ ตอนนี้ คาดว่ายังดีกว่ารากวิญญาณเทียมกับรากวิญญาณผสมอยู่หน่อย
กระนั้นอย่างเก่งก็เป็นเพียงรากวิญญาณขั้นต่ำ
หากไม่ใช้คัมภีร์หยินหยางจ้าวฮว่าโกง แม้ให้เวลาเขาแปดสิบปี เกรงว่าก็มิอาจฝึกคัมภีร์เทียนอี้ซื่อเซี่ยงฝ่า วิชาเทพญาณเช่นนี้จนสำเร็จได้
พรสวรรค์ไม่พอ ก็เอาหินวิญญาณมาเสริม
สมเหตุสมผลยิ่ง!
“ต้องขวนขวายหาหินวิญญาณให้มาก”
เย่ฉางเทียนลูบคาง
ใช้แดนหยินหยางจ้าวฮว่ายกระดับคุณภาพโอสถ แล้วหากำไรจากส่วนต่าง นับเป็นวิธีหาเงินที่รวดเร็วจริง
แต่เรื่องนี้ต้องค่อยเป็นค่อยไป
หากเรื่องที่ตนสามารถผลิตโอสถคุณภาพสมบูรณ์แบบได้เป็นล็อตใหญ่รั่วไหลออกไป ตนจะกลายเป็นเป้าทันที
ภายใต้เงื่อนไขที่ไม่ใช้แดนหยินหยางจ้าวฮว่านั้น
วิธีหาเงินค่อนข้างเร็วก็มิใช่ว่าไม่มี
ปล้นฆ่า!
วิธีนี้แม้เงินจะมาเร็ว แต่เขาก็ใช่ว่าจะลงมือปล้นฆ่าใครต่อใครกลางถนนโดยไร้ความแค้นได้
แต่งัดกลยุทธ์ตกเบ็ดก็พอได้อยู่
“หลิวจื่อเยียน เจ้าอย่าทำให้ข้าผิดหวังเชียว”