ข้าแค่ศิษย์รับใช้ ไฉนกลายเป็นพ่อของลูกเจ้าสำนัก?

ตอนที่ 27 กระบวนท่าแรกของวิถีสวรรค์สี่วัฏสงสาร : เพลิงหงส์อัคคี

7 นาที· 1.5K คำ

“หนึ่งปี!”

“ข้าให้เวลาเจ้าได้มากสุดเพียงหนึ่งปี”

ลั่วชิงอีชูหนึ่งนิ้วต่อหน้าเย่ฉางเทียน

เมื่อครึ่งปีก่อน

บิดาของนางไปสำรวจโบราณสถานลับที่เพิ่งถูกค้นพบ แต่ไม่คาดคิดว่าจะไปแตะต้องผนึกโบราณลึกลับเข้า ส่งผลให้จิตวิญญาณได้รับบาดเจ็บและตกอยู่ในห้วงนิทรามาโดยตลอด

ตลอดช่วงเวลานี้

ลั่วชิงอีใช้ตำหนักหยกขาวเสาะหาสมบัติล้ำค่าที่ช่วยฟื้นฟูจิตวิญญาณมานับไม่ถ้วน แต่สุดท้ายก็ไม่อาจทำให้บิดาฟื้นขึ้นมาได้

ยามนี้สภาพของบิดา คงอยู่ได้อีกอย่างมากก็เพียงหนึ่งปีเท่านั้น

หากภายในหนึ่งปีหาทางแก้ไขไม่ได้ วิญญาณของบิดาคงต้องแตกสลายไปจนสิ้น

และด้วยเหตุนี้เอง

เมื่อลั่วชิงอีทราบว่าเย่ฉางเทียนได้นำโอสถสร้างฐานสมบูรณ์แบบออกมา แถมยังเป็นโอสถที่เพิ่งปรุงเสร็จใหม่ ๆ อีกด้วย นางจึงรีบมาหาเย่ฉางเทียนเป็นคนแรก

เบื้องหลังของเย่ฉางเทียนต้องมีปรมาจารย์โอสถที่สามารถปรุงโอสถคุณภาพสมบูรณ์แบบได้อย่างแน่นอน!

โอสถคุณภาพสมบูรณ์แบบ

โอสถชนิดหนึ่งที่สามารถดึงประสิทธิภาพโอสถออกมาใช้ได้ถึงขีดสุด!

ลั่วชิงอีเคยเห็นผู้บำเพ็ญที่บาดเจ็บสาหัสใกล้ตาย หลังจากกลืนโอสถสมานแผลสมบูรณ์แบบเข้าไป ก็พลันฟื้นกลับคืนสู่สภาวะสูงสุดในพริบตา

หากได้รับโอสถสมบูรณ์แบบที่ฟื้นฟูจิตวิญญาณ

บิดาผู้อาจจะรอด!

น่าเสียดาย

ในโลกการบำเพ็ญทุกวันนี้ มรดกตกทอดโบราณมากมายถูกตัดขาด แทบไม่มีปรมาจารย์โอสถคนใดปรุงโอสถคุณภาพสมบูรณ์แบบได้อีก

แต่การปรากฏตัวของเย่ฉางเทียน ทำให้ลั่วชิงอีมองเห็นความหวังอย่างไม่ต้องสงสัย

“ตกลง!”

เย่ฉางเทียนไม่อิดเอื้อนอีก รวบรวมหินวิญญาณห้าหมื่นก้อนตรงหน้าทั้งหมดเข้าไปในแดนหยินหยางจ้าวฮว่า

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป