“…… ”
มองเย่ฉางเทียนที่นอนอยู่บนเตียง ใบหน้างามของเยว่ชิงซวงก็แดงซ่านขึ้นมาทันที
แม้นางจะมาหาเย่ฉางเทียนเพื่อฝึกคู่ตามคำชี้แนะของอาจารย์ แต่ยี่สิบปีที่ผ่านมาก็ติดตามอาจารย์บำเพ็ญเพียร ไม่เคยมีสัมผัสใกล้ชิดกับบุรุษใดมาก่อน
พอมาถึงขั้นนี้จริง ๆ สำหรับนางแล้วก็ยังอดเขินอายไม่ได้
ยิ่งกว่านั้น…
เรื่องนี้อาจารย์ก็ไม่เคยสอนนาง
ดูเหมือนนางเองก็ไม่รู้ว่าจะเริ่มเช่นไร
“ข้ายังไม่ได้เตรียมตัว รอให้ข้าเตรียมตัวก่อนแล้วค่อยเริ่มเถิด”
เยว่ชิงซวงหน้าแดงกล่าว
แม้นางจะรู้สึกไม่เลวต่อเย่ฉางเทียน แต่วันนี้ยังเป็นครั้งแรกที่พบหน้า จะเริ่มฝึกคู่เช่นนี้ก็ยังกระดากใจอยู่บ้าง
บ่มเพาะความรู้สึกกันก่อนแล้วค่อยฝึกคู่เป็นคู่บำเพ็ญดีกว่า
“ก็ได้”
เย่ฉางเทียนพยักหน้า
อย่างไรเสียเขาก็เป็นแค่คนรับเงินทำงาน
คำขอของนายจ้าง ย่อมต้องตอบสนองอย่างดีที่สุดเท่าที่ทำได้
เขาลุกขึ้นนั่งบนเตียง กล่าวยิ้ม ๆ ว่า “หากท่านธิดาศักดิ์สิทธิ์ไม่มีธุระอื่นใด ข้าก็จะบำเพ็ญต่อแล้ว”
กล่าวจบ
เย่ฉางเทียนก็เพ่งสมาธิไปที่แดนหยินหยางจ้าวฮว่าอีกครั้ง
ศิลาวิญญาณหมื่นก้อนที่เยว่ชิงซวงให้เขาเมื่อครู่ ได้รวมตัวเป็นพลังหยินหยางขึ้นมาบ้างแล้ว
เย่ฉางเทียนไม่ลังเลที่จะแบ่งพลังหยินหยางครึ่งหนึ่งออกมา เพิ่มระดับการบำเพ็ญของตนขึ้นถึงขั้นฝึกปราณเก้าขั้นสูงสุดโดยตรง
“…… ”
เห็นการบำเพ็ญของเย่ฉางเทียนพุ่งทะยานขึ้นอีกสองขั้นย่อย เยว่ชิงซวงที่อยู่ข้าง ๆ ก็ตะลึงงันไปหมด
ฝึกฝนทะลวงขั้นเหมือนกินข้าวดื่มน้ำง่ายดาย เจ้าจะบอกว่านี่คือศิษย์งานคลุกฝุ่นรากวิญญาณเทียมงั้นหรือ
ศิษย์งานคลุกฝุ่นที่ไหนกันจะเหนือกว่าธิดาศักดิ์สิทธิ์รากวิญญาณระดับสวรรค์อย่างนางได้