"เดี๋ยวก่อน…"
เมื่อเห็นหงเฟิ่งเอ๋อร์ถลกแขนเสื้อเตรียมลงมือ เย่ฉางเทียนก็รีบร้องห้าม
"น้องชาย เมื่อเจ้าเข้ามาในวังหลีหั่วของพี่แล้ว ก็ไม่มีทางกลับคำหรอกนะ"
หงเฟิ่งเอ๋อร์หยิบอุปกรณ์เจาะเลือดขึ้นมา กล่าวพลางยิ้มกริ่ม "เจ้าร้องให้เต็มที่เลยก็ได้ ต่อให้ร้องจนคอแตกก็เปล่าประโยชน์"
"พี่หง ท่านดูดเลือดศิษย์งานคลุกฝุ่นไปกว่าสามสิบคนแล้ว ยังหลอมโอสถตามตำรับโบราณไม่สำเร็จ เป็นไปได้ไหมว่าตำรับที่ท่านเสริมขึ้นมามันมีปัญหา?"
เย่ฉางเทียนรีบเอ่ย
เขาไม่อยากถูกหงเฟิ่งเอ๋อร์ดูดเลือดจนต้องเกาะกำแพงเดินออกไป แล้วพักฟื้นอีกครึ่งเดือนเต็ม ๆ
"เจ้านี่ถามได้นะ"
หงเฟิ่งเอ๋อร์กลอกตาใส่ "ถ้าตำรับที่พี่เสริมมามันไม่มีปัญหา ข้าคงหลอมโอสถนี้ออกมาตั้งนานแล้ว จะต้องมาเจาะเลือดพวกเจ้าทดลองไม่หยุดทำไม?"
"…"
นี่มันจับศิษย์งานคลุกฝุ่นเป็นหนูทดลองชัด ๆ!
ชื่อเสียงจอมโอสถปีศาจของหงเฟิ่งเอ๋อร์ สมคำร่ำลือจริง ๆ!
เมื่อเห็นหงเฟิ่งเอ๋อร์ถือภาชนะเตรียมเจาะเลือด เย่ฉางเทียนจึงรีบกล่าว "พี่หง ตำรับโบราณที่ขาดหายนี้ ข้าช่วยท่านเสริมให้สมบูรณ์ได้"
"หืม?"
หงเฟิ่งเอ๋อร์ชะงักไปชั่วขณะ
วินาทีต่อมา
นางก็โน้มใบหน้างดงามเย้ายวนเข้ามาใกล้ตรงหน้าเย่ฉางเทียน
"น้องชาย หลอกพี่น่ะ ผลลัพธ์มันไม่ดีหรอกนะ"
หงเฟิ่งเอ๋อร์ยื่นสองนิ้วเรียวขาวดุจหยกเชยคางเย่ฉางเทียนขึ้น
การกระทำนี้ทำให้ส่วนที่คลื่นซัดสาดของนางแทบจะทับลงบนใบหน้าเย่ฉางเทียนอยู่แล้ว
"พี่หง ข้าช่วยท่านเสริมตำรับโบราณที่ขาดหายนี้ได้ เพียงแต่ต้องใช้หินวิญญาณบ้าง"