"ศิษย์น้องชิงซวง เช่นนี้ไม่ค่อยดีกระมัง"
เย่ฉางเทียนมีสีหน้าลำบากใจ
สภาพที่พักของศิษย์งานคลุกฝุ่นย่ำแย่อย่างยิ่ง เป็นเพียงบ้านหลังหนึ่งขนาดไม่ถึงยี่สิบตารางเมตร ในห้องก็มีเพียงเตียงเดียว
เยว่ชิงซวงกลับต้องการจะอยู่กับเขา!
สตรีผู้นี้คิดจะทำอะไรกันแน่?
"ศิษย์พี่ฉางเทียน พวกเราล้วนเป็นผู้ฝึกบำเพ็ญ จะไปใส่ใจกฎเกณฑ์จุกจิกพวกนั้นทำไม"
"สามพันศิลาวิญญาณคือค่าตอบแทนที่ท่านช่วยข้าเมื่อครู่ ส่วนอีกสองพันศิลาวิญญาณก็ถือเป็นค่าเช่าที่ข้าอยู่ร่วมกับท่าน ท่านเห็นเป็นอย่างไร?"
เยว่ชิงซวงโบกมือหยก ควักศิลาวิญญาณห้าพันก้อนออกมาอย่างเอิกเกริก
เย่ฉางเทียนมองศิลาวิญญาณในมือเยว่ชิงซวง แววตาเป็นประกายขึ้นมาทันที
"ศิษย์น้องชิงซวง ให้เจ้าสิ้นเปลืองถึงเพียงนี้ จะไม่เกรงใจได้อย่างไรเล่า"
ปากของเย่ฉางเทียนเอ่ยวาจาเกรงใจ แต่มือที่รับศิลาวิญญาณกลับรวดเร็วดั่งสายฟ้า
เก็บศิลาวิญญาณเรียบร้อย เย่ฉางเทียนรีบเปิดประตูห้องให้เยว่ชิงซวง ใบหน้าเปี่ยมรอยยิ้มทำท่าเชื้อเชิญให้เยว่ชิงซวง
"ศิษย์น้องชิงซวง เชิญเข้ามาเร็วเข้า"
"ต่อไปห้องของศิษย์พี่ก็คือห้องของเจ้า เจ้าอยากอยู่อย่างไรก็ตามสบาย"
แม้สัญชาตญาณจะบอกเขาว่า เยว่ชิงซวงสตรีผู้นี้เกรงว่าจะไม่ธรรมดา การมาหาเขาคงมีจุดประสงค์ที่ไม่อาจเปิดเผยได้ แต่สิ่งที่เขาขาดแคลนที่สุดในตอนนี้ก็คือศิลาวิญญาณ
สตรีผู้นี้คือคุณหนูเศรษฐีตัวจริงเสียงจริง เป็นดั่งตู้ถอนเงินชั้นเลิศ
เมื่อเห็นแก่ศิลาวิญญาณ เย่ฉางเทียนก็ขี้เกียจคิดเล็กคิดน้อย
ต่อให้เยว่ชิงซวงจะหมายปองเรือนร่างของเขาจริง ๆ ก็ใช่ว่าจะไม่ได้!
มีศิลาวิญญาณใช้ แถมยังได้คู่ฝึกคู่