"ข้าแม้แต่ผู้อาวุโสยอดเขาศิษย์งานคลุกฝุ่นยังสังหารได้ แล้วนับประสาอะไรกับผู้ดูแลยอดเขาศิษย์งานคลุกฝุ่นสองคน?"
เย่ฉางเทียนแค่นเสียงเย็นชา
แม้ด้วยพลังบำเพ็ญในตอนนี้ของเขา ซ่งเฮ่าและจางขุยจะไม่สามารถคุกคามเขาได้อีกต่อไป
แต่ถึงเขาจะปล่อยทั้งสองไป พวกมันก็ไม่มีทางซาบซึ้งบุญคุณเขา
หากได้โอกาส พวกมันอาจเหมือนอสรพิษแฝงกายในความมืด จู่โจมเข้าใส่เขาโดยไม่ทันตั้งตัว
ตัดรากถอนโคนขจัดภัยในภายภาคหน้าย่อมดีกว่า!
แม้สำนักไท่เสวียนจะมีกฎห้ามเข่นฆ่ากันในหมู่ศิษย์เดียวกัน แต่ในโลกที่ผู้แข็งแกร่งกลืนกินผู้อ่อนแอ เบื้องหลังที่แย่งชิงทรัพยากรเพื่อฝึกบำเพ็ญแล้วสังหารกันนั้นไม่ได้มีน้อย
สำหรับสำนัก คุณค่าคือสิ่งสำคัญสูงสุด
เขาซึ่งเป็นขอบเขตสร้างฐานอายุยี่สิบปี มีค่ายิ่งกว่าผู้อาวุโสยอดเขาศิษย์งานคลุกฝุ่นขั้นฝึกปราณเก้าคนหนึ่ง กับผู้ดูแลยอดเขาศิษย์งานคลุกฝุ่นขั้นฝึกปราณสามอีกสองคน
สำนักจะลงโทษเขาเพื่อคนตายไร้ค่าเหล่านั้นได้อย่างไร?
เมื่อเห็นแววตาของเย่ฉางเทียนไม่คิดปล่อยพวกมันเลย ซ่งเฮ่ากับจางขุยจะกล้าลังเลอีกสักนิดได้อย่างไร รีบคลานหนีพลางหันหลังวิ่งเตลิดไป
เย่ฉางเทียนยกมือโบกสะบัด
ฟิ้ว! ฟิ้ว!
ลำพลังสองสายพุ่งทะลวงร่างของซ่งเฮ่าและจางขุย
ทั้งสองแม้แต่เสียงร้องโหยหวนยังไม่ทันเปล่ง ก็สิ้นลมหายใจใด ๆ
จัดการซ่งเฮ่าทั้งสองอย่างง่ายดาย ขณะที่เย่ฉางเทียนเตรียมเก็บกวาดศพบนพื้น เงาคนสองสายก็พุ่งตรงมายังที่ที่เขาอยู่อย่างรีบร้อน