"จางขุย เจ้ามีแผนอะไรหรือไม่?"
ซ่งเฮ่ามองไปยังชายตรงหน้าพลางเอ่ยถาม
"พี่เฮ่า ท่านผู้เฒ่าซ่งเลี้ยงอสูรวิญญาณตัวหนึ่งที่มีพลังไม่ด้อยไปกว่าระดับฝึกปราณขั้นเจ็ด อสูรวิญญาณตนนั้นมีนิสัยดุร้ายรุนแรงอย่างยิ่ง ศิษย์งานคลุกฝุ่นที่ไปให้อาหารมันมีจำนวนไม่น้อยที่ไม่มีชีวิตรอดกลับมา"
"เราแค่ให้เย่ฉางเทียนไปให้อาหารอสูรวิญญาณตนนี้ แล้วใช้ลูกไม้อีกเล็กน้อยทำให้มันคลั่ง เพียงเท่านี้ก็ยืมมืออสูรวิญญาณกำจัดเย่ฉางเทียนได้แล้ว"
"ต่อให้เย่ฉางเทียนจะดวงดีหนีรอดไปได้อีกครั้งก็ตาม เมื่อถึงตอนนั้นอสูรวิญญาณเกิดเรื่องขึ้นมา ก็ยังจะให้ท่านผู้เฒ่าซ่งลงมือจัดการเขาได้ด้วย!"
จางขุยกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นเยือก
"ดีมาก เรื่องนี้ก็มอบให้เจ้าไปจัดการ หากกำจัดเย่ฉางเทียนได้สำเร็จ ถึงเวลานั้นผลประโยชน์ของเจ้าย่อมไม่ขาด"
ซ่งเฮ่าพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ
จางขุยรีบโค้งศีรษะด้วยท่าทีประจบประแจงว่า "พี่เฮ่าวางใจได้เลย ฝากไว้กับข้า"
ตัวเขา จางขุยแต่เดิมก็เป็นเพียงศิษย์งานคลุกฝุ่นคนหนึ่ง ทว่าภายหลังเพราะใช้ความคิดค่อนข้างเป็น จึงได้รับความโปรดปรานจากซ่งเฮ่า และกลายเป็นที่ปรึกษาหัวใสของซ่งเฮ่า
หลายปีมานี้เขาคอยช่วยซ่งเฮ่ารังแกชายฉุดหญิงปล้น ทำชั่วสารพัดบนยอดเขาศิษย์งานคลุกฝุ่น
แต่ก็อาศัยความสัมพันธ์กับซ่งเฮ่า ตักตวงผลประโยชน์บนยอดเขาศิษย์งานคลุกฝุ่นไปไม่น้อย จนสามารถไต่เต้าขึ้นสู่ตำแหน่งผู้ดูแลยอดเขาศิษย์งานคลุกฝุ่น
จางขุยรู้ดีแก่ใจว่า ทุกสิ่งทุกอย่างที่เขามีตอนนี้ ล้วนเป็นสิ่งที่ซ่งเฮ่ามอบให้
หากต้องการจะอยู่รอดบนยอดเขาศิษย์งานคลุกฝุ่น เขาก็จำเป็นต้องปรนนิบัติซ่งเฮ่าให้สุขสบายใจ