ในห้องส่งสัญญาณ เสียงหัวเราะอันสดใสของจัวอีอีดังก้องไม่หยุด
หลี่ฮวนเกอก็อดไม่ได้ ต้องปิดปากขำไปตลอด
"ฉันกับฟู่ฉิงสนิทกันมาก นี่ก็เป็นครั้งแรกที่เห็นฟู่ฉิงเป็นฝ่ายเพลี่ยงพล้ำ"
ฟู่ฉิงชื่อเสียงโด่งดังไปไกล ไป๋ชิงเหอและหลินเซียวลู่ก็รู้เรื่องบางอย่างเกี่ยวกับฟู่ฉิงเป็นอย่างดี
เจ้านายใหญ่ของฮุยหวงเอนเตอร์เทนเมนต์ที่ไป๋ชิงเหอสังกัดอยู่นั้นชื่นชอบฟู่ฉิงมาก อยากจะดึงตัวฟู่ฉิงไปที่ฮุยหวงเอนเตอร์เทนเมนต์ แต่ฟู่ฉิงก็ไม่ยอมไป
เจ้านายใหญ่ของฮุยหวงเอนเตอร์เทนเมนต์ส่งลูกชายตัวเองไป ลูกชายเขาพอเห็นฟู่ฉิงก็ถูกใจทันที แต่ต่อมาโดนฟู่ฉิงแค่ใช้คำพูดก็ร้องไห้ไปแล้ว
ตอนนี้เสิ่นฉีแค่ไม่กี่ประโยคก็ทำให้ฟู่ฉิงเป็นฝ่ายเสียที ไปทั่วทั้งห้องถ่ายทอดสดก็อบอวลไปด้วยความตกตะลึงทันที
เสียง "แบบอย่างของพวกเรา" ดังไม่ขาดหู!
มองยังไงเสิ่นฉีก็ดูไม่ธรรมดาเลยสักนิด!
ตอนนี้ในใจเสิ่นฉีแอบฟิน เขารู้สึกว่าเหมือนตัวเองจะได้ขี้นแล้ว
แม้แต่ฟู่ฉิงยังไม่ไหวเลยนอกจากหลี่ฮวนเกอ...
แล้วยังจะมีใครอีก!!!
ทันใดนั้น...
แตร~~~แตรแต๊ะแตรแตร~~~แตรแตร~~~
เสียงแตรคอแหลมอันดังมากก็ดังขึ้น ทำเอาทั้งเสิ่นฉีและฟู่ฉิงตกใจพร้อมกัน
เห็นเพียงเสิ่นเสี่ยวคุนกำแตรไว้กำลังเป่าอยู่!
แม้จะเป็นครั้งแรกที่เป่า แต่เสิ่นเสี่ยวคุนก็ดูมีแบบมีแผน ถึงแม้ทำนองที่เป่าออกมาจะไม่ค่อยถูกต้อง แต่ก็ดูเหมือนว่ามีพื้นฐานอยู่ชัดเจน
เสิ่นฉีและฟู่ฉิงอดไม่ได้ที่จะมองหน้ากัน พร้อมกันอ้าปากถาม:
"เขาเคยเรียนมาเหรอ?"
"เขาเคยเรียนมาเหรอ?"
สองคนพร้อมกันชะงักไป แล้วก็พร้อมกันส่ายหน้าพูดว่า:
"ไม่เคย!"
"ไม่เคย!"
......
ในห้องส่งสัญญาณ
"พี่ฮวนเกอ เสี่ยวคุนเป่าได้ดูมีแบบมีแผนนะ อย่างนั้นเสิ่นฉีกับฉินเกอเกอไม่รู้ว่าเสี่ยวคุนเคยเรียนมาก่อนเหรอ?" จัวอีอีถาม