"เฮ้! ข้าวผัดไข่! ง่ายที่สุดก็ยากที่สุด!"
"กระทะเหล็กพลิกไม่ทัน~ รับรองเจ๊งชื่อเสียง~~~"
"เฮ้! ข้าวผัดไข่! ง่ายที่สุดก็ยากที่สุด!"
"โจทย์นี้ยากเกินไป~ แต่ฝีมือฉันไม่ธรรมดา~~~"
เสิ่นฉียังร้องเพลงอยู่ โดยไม่รู้ตัว ผู้ชมในห้องส่งที่ดูภาพอยู่ก็ร้องตามไปด้วย
"เฮ้! ข้าวผัดไข่!"
"เฮ้! ข้าวผัดไข่!"
"ง่ายที่สุดก็ยากที่สุด!"
"ง่ายที่สุดก็ยากที่สุด!"
...
"ข้าวต้องเป็นเม็ด ๆ แยกจากกัน!"
"ข้าวต้องเป็นเม็ด ๆ แยกจากกัน!"
...
"คลุกไข่!"
"คลุกไข่!"
...
เสิ่นฉีร้องเพลงจบ ห้องส่งก็ระเบิดเสียงปรบมือราวกับคลื่นความร้อน ทั้งห้องหัวเราะกันลั่น
จัวอีอีก็โบกกำปั้นเล็ก ๆ ของตัวเอง อย่างตื่นเต้นร้องตามจนจบ
"โอ้โห! สนุกมาก!"
หลี่ฮวนเกอ ไป๋ชิงเหอ และหลินเซียวลู่ สามคนดูเหมือนจะยืนอยู่บนแนวร่วมเดียวกันเป็นครั้งแรกในชีวิต ใบหน้าทั้งสามที่ชะงักงัน ริมฝีปากสีแดงสดทั้งสามคู่ที่มีรูปร่างต่างกัน แต่ล้วนนุ่มนวล อ้าเล็กน้อย
ทั้งสามคนมองเพดานห้องส่งพร้อมกัน ราวกับกำลังยืนยันว่าเพดานถูกเปิดออกหรือไม่
ในขณะนี้ ในการถ่ายทอดสดวันที่สี่ จำนวนผู้ชมออนไลน์ในห้องถ่ายทอดสดของรายการ "แม่ไปทำงานต่างถิ่น" ทะลุ 18 ล้านคนเป็นครั้งแรก!
ข้อความบนหน้าจอแน่นเอี๊ยด ใครเห็นก็ดูเหมือนจะเป็นโรคกลัวที่แออัด
[เสิ่นฉี ฉันกับแกไม่ทนกัน! ในออฟฟิศที่เงียบสงบของเรา จู่ ๆ ก็มีคนลุกขึ้นตะโกนว่า "ข้าวผัดไข่" ฉันทนไม่ไหวก็ลุกขึ้นตะโกนว่า "คลุกไข่" ตอนนี้ฉันกำลังเก็บข้าวของออกไปแล้ว อื้อ ๆ ๆ...]