[???]
[ช้างเลี้ยงกันง่ายๆ แบบนั้นเลยหรือไง? เสิ่นฉีไม่มีความรู้ทั่วไปเลยหรือไง?]
[ฮึ! อย่าว่าแต่เลี้ยงช้างเลย พวกเราในประเทศปังยังมีคนเลี้ยงไดโนเสาร์เลยล่ะ!]
[นี่มันนิทานเด็ก นิทานสอนใจ จะไปจับผิดอะไรขนาดนั้น]
[เลี้ยงช้าง? แล้วยังถูกมังกรคาบไปอีก? นายแน่ใจนะว่านี่คือนิทานสอนใจที่คนจะเล่าให้เด็กฟัง?]
จัวอีอียังสาว เธอถูกเสิ่นฉีดึงดูดความสนใจได้จริงๆ
ซูซิงจูยกจมูกเล็กๆ น่ารักขึ้นสูดกลิ่น
"เรื่องนี้ดูเหมือนไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยจริงๆ ..."
หลี่ฮวนเกอก็อยากรู้อยากเห็นมากเช่นกัน
ในภาพ เสิ่นเสี่ยวคุนก็ถูกดึงดูดความสนใจจริงๆ อยากรู้ว่าเรื่องต่อไปจะเป็นยังไง
"แล้วยังไงต่อ?"
เสิ่นฉียิ้มบางๆ แล้วเล่าต่อไปว่า:
"เพื่อนบ้านต่างพากันมาห้ามอาคุนว่า คอกของแกละเมิดรูใหญ่โต แกรีบไปซ่อมมันซะ ไม่งั้นช้างก็ยังจะหายอีกนะ"
"แต่อาคุนกลับไม่แยแส เขาบอกว่าช้างถูกมังกรคาบไปแล้ว จะไปซ่อมคอกให้เสียเวลาทำไม?"
"เขาไม่ฟังคำเตือน แล้วพอตื่นเช้าขึ้นมาก็พบว่า..."
"เหลือเชื่อจริงๆ! ช้างอีกตัวถูกมังกรคาบไปอีกแล้ว!"
เสิ่นเสี่ยวคุนกะพริบตากลมโตที่ยังงงๆ มองเสิ่นฉี "บนโลกนี้มีมังกรจริงๆ ด้วยเหรอ?"
[น่าจะมีนะ ลูกหลานหัวเซี่ยอย่างเราเป็นทายาทมังกรนี่นา]
[มังกรต้องมีจริงแน่นอน มังกรมีต้นกำเนิดมาจากประเทศปังของเรา]
[จุดสนใจของเสี่ยวคุนผิดไปไม่ใช่เหรอ? ไม่ควรสนใจที่การซ่อมคอกหรือไง?]
[มังกรมีจริงร้อยเปอร์เซ็นต์ พ่อฉันเคยเห็น! ครั้งหนึ่งพ่อฉันกับเพื่อนไปดื่มเหล้าด้วยกัน พ่อบอกว่าตัวเองเคยโดนมังกรบริการ]