“ใกล้ตายแล้วเหรอ?” อันหรานรีบหยิบมันออกมาตรวจดู
ปลาตัวเล็กข้างในไม่ว่ายอีกแล้ว ลำตัวแข็งทื่อ ดูท่าใกล้จะหงายท้องเต็มที
“นี่มันเกิดอะไรขึ้น?” หรือว่าน้ำทะเลมีพิษ?
อันหรานรีบใช้เนตรตรวจสอบกับปลาตัวเล็กในแก่นผลึก:
【ใช้พลังชีวิตและจิตใจ 1 แต้ม ได้รับค่าประสบการณ์ 10 แต้ม ตรวจสอบคุณสมบัติเป้าหมาย: ผลึกไข่เผ่าเงือกขั้นกำเนิดภายหลังระยะเริ่มต้น ค่ามลพิษมาร 8008 ยังไม่ฟัก...】
เป็นแค่ไข่ที่ยังไม่ฟัก มองอะไรไม่ออกเลย
เธอคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนยกถังของเหลวสีน้ำเงินมาเทใส่เปลือกหอยสังข์มาร แล้วเติมน้ำทะเลลงไปอีกถัง
จากนั้นก็ให้เสี่ยวเฮยเจาะรูบนผลึกมารของหอยสังข์มาร แล้วใส่ผลึกไข่ลงไป ก่อนวางผลึกมารกลับเข้าไปในเปลือกหอย
ทั้งคู่เป็นสัตว์น้ำเหมือนกัน เธอหวังว่าผลึกมารจะช่วยหล่อเลี้ยงตัวอ่อนเผ่าเงือกได้ อย่างไรเสียคุณสมบัติของผลึกมารหอยสังข์มารก็คือฟื้นฟูวิญญาณ
อันหรานกลับไปที่บ้านไม้เพื่อชำระล้างร่างกาย เตรียมตัวพักผ่อนอยู่แล้ว จู่ ๆ ก็นึกถึงเรื่องที่ซานชีเจอขึ้นมา
คนแซ่หลี่นั่นพลาดไปครั้งหนึ่ง คงไม่ยอมเลิกราง่าย ๆ น่าจะเข้าฝันเธออีก
หรือเธอจะออกไปพักข้างนอก ดูว่าเขาจะโผล่มาในฝันหรือเปล่า?
ถ้าโผล่มาเมื่อไร เธอจะจัดการให้เขาเข็ดหลาบแน่
คิดได้ดังนั้น อันหรานก็ออกจากมิติส่วนตัว ปูเครื่องนอนของตัวเองลงบนเตียง แล้วมุดเข้าไปหลับตา
ไม่นานเธอก็ผล็อยหลับ และเริ่มฝัน
ในฝัน เธอกำลังเก็บเกี่ยวพืชกลายพันธุ์ จู่ ๆ เสือกลายพันธุ์ตัวมหึมาก็พุ่งออกมาจากอากาศ มันอ้าปากกว้างเผยเขี้ยวแหลมคม กระโจนเข้ากัดเธอ
ภาพตรงหน้าสมจริงเกินไป แม้อันหรานจะเตือนตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่านี่เป็นแค่ความฝัน ก็ยังอดตกใจไม่ได้