เหมยซื่อซานรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล จึงรีบถอยหลังไปสองก้าว เดิมคิดว่าจะชนประตูไม้ แต่กลับเหยียบพลาด ร่างร่วงลงไปข้างล่างทันที
“อ๊ากกก~” เหมยซื่อซานตกใจจนร้องลั่น ในใจคิดว่าจบกัน คราวนี้ตายแน่แล้ว
ใครจะคิดว่าร่วงลงไปได้ครึ่งทางก็มีบางอย่างรองรับไว้ เหมยซื่อซานคว้าเถาวัลย์ไว้หลายเส้น พยายามประคองตัวให้นิ่ง
เขาหันไปมอง แล้วเห็นสัตว์ลอยฟ้าปล่อยตาข่ายเถาวัลย์ออกมา รับร่างเขาไว้ได้พอดี
“ฮือ ๆ ๆ ๆ...” เหมยซื่อซานยังขวัญเสีย พูดเสียงสะอื้นด้วยความตื่นเต้น “เจ้าสอง ต่อไปนี้แกเป็นลุงแท้ ๆ ของฉันเลย...”
เขาชะโงกมองไปทางหลังของสัตว์ลอยฟ้าอีกครั้ง แต่กลับเห็นเพียงสีขาวโพลน ที่นั่นถูกหมอกชั้นหนึ่งปกคลุมไปแล้ว
เหมยซื่อซานหน้าถอดสี รีบส่งข้อความหาอันหราน “ยอดฝีมือ! แย่แล้ว! มีคนร้ายโจมตีสัตว์ลอยฟ้า แถมยังจะหาตัวจางถิงกับซานชีมาแต่งงานด้วย...”
อันหรานกำลังอธิบายให้นานเฉียวฟังว่าหินลอยฟ้าใช้ยังไง จู่ ๆ ก็เห็นกำไลข้อมือกะพริบไม่หยุด พอเปิดดู ก็พบว่าเป็นสัญญาณเตือนจากเหมยซื่อซาน
หัวใจเธอพลันตึงเครียด รีบพุ่งออกจากบ้านทันที
ด้านนอกบ้านขาวโพลนไปหมด ดูเหมือนมีคนใช้ภาพลวงตา
เธอหลับตาลงครู่หนึ่ง พอลืมตาขึ้นก็เห็นชายคนหนึ่งแต่งกายประหลาดยืนอยู่ไม่ไกล กำลังจ้องหานเฟยเฟยซึ่งมองไปรอบตัวอย่างงุนงง
หานเฟยเฟยดูเหมือนไม่รู้ว่ามีคนยืนอยู่ตรงหน้า เธอยื่นมือไปคลำหมอกสีขาว ราวกับกำลังลองหยั่งดูว่ามีอะไรอยู่ข้างใน
อันหรานใช้วิชาเก็บเกี่ยวทันที:
【ติ๊ง! ใช้พลังชีวิตและจิตใจ 1 หน่วย เก็บเกี่ยวสำเร็จ ค่าประสบการณ์เพิ่ม 50 คุณได้รับแก่นผลึกมนุษย์หนูมายาขั้นเหนือมนุษย์ระยะกลาง 1 เม็ด เมื่อดูดซึมแล้ว มีโอกาส 10 เปอร์เซ็นต์ที่จะได้รับพรสวรรค์ภาพลวงตา...】