ตอนนี้อันหรานพานานเฉียวหลบหนวดของทานตะวันนัยน์ตามารที่ฟาดโจมตี ก่อนบินขึ้นไปบนจานดอกไม้ แล้วทำแบบเดิมต่อ เริ่มจากเก็บเกี่ยวผลึกมาร จากนั้นเก็บเกี่ยวพลังมารแล้วโยนเข้าไปในมิติ ให้เสี่ยวเฮยดูดซับ
แต่เธอไม่ได้เข้าไปในปากของทานตะวันนัยน์ตามาร เพราะข้างในมีเห็ดเรืองแสงประหลาดขึ้นอยู่เต็มไปหมด
เห็ดเบียดเสียดกันแน่น มีควันบาง ๆ ลอยออกมาจากกลุ่มเห็ด ดูชวนขนลุกอย่างยิ่ง
นานเฉียวเองก็ประหลาดใจมาก “ทำไมมีเห็ดขึ้นเต็มไปหมด กินได้ไหม?”
“ขอดูหน่อย”
อันหรานใช้เนตรตรวจสอบกับเห็ดเหล่านั้น:
【......กำลังตรวจสอบคุณสมบัติของเป้าหมาย: เห็ดกาฝาก, ค่ามลพิษมาร 60198, ระดับอันตราย 2 ดาว】
ถึงกับมีรายการระดับอันตรายปรากฏขึ้นมา?
อันหรานรู้สึกได้ทันทีว่าท่าไม่ดี รีบคว้านานเฉียวบินออกไป พร้อมกับใช้วิชาเก็บเกี่ยวลองดูว่าข้างในมีแก่นผลึกหรือไม่
【ติ๊ง! ใช้พลังชีวิตและจิตใจ 1 แต้ม เก็บเกี่ยวไม่สำเร็จ】
ไม่มีแก่นผลึกจริงด้วย
เธอลองเก็บเกี่ยวอีกครั้ง:
【ติ๊ง! ใช้พลังชีวิตและจิตใจ 1 แต้ม เก็บเกี่ยวสำเร็จ คุณได้รับเห็ดกาฝากที่เต็มไปด้วยสปอร์ 1 ดอก ค่ามลพิษมาร 230......】
เห็ดกลมขนาดเท่าลูกบาสเกตบอลปรากฏขึ้นในมืออันหราน เธอตกใจจนรีบใช้วิชาแช่แข็งแช่มันไว้ แล้วเก็บเข้าไปในถุงเก็บสัตว์ขนาดเล็ก
เธอบอกนานเฉียวว่า “เห็ดพวกนั้นเป็นเห็ดกาฝาก ข้างในเต็มไปด้วยสปอร์ ห้ามไปแตะเด็ดขาด”
นานเฉียวพยักหน้า “งั้นไปอีกฝั่งกัน”
อันหรานถอยไปยังระยะปลอดภัย แล้วปล่อยลูกไฟกว่าสิบลูกเข้าใส่จานดอกไม้ของทานตะวันนัยน์ตามาร
เปลวไฟลุกไหม้อยู่บนจานดอกไม้ ไม่นานก็เผาเห็ดทั้งหมดจนติดไฟ