หนวดเส้นนั้นพุ่งมาเร็วมาก ระยะห่างระหว่างทั้งสองฝ่ายก็สั้น แถมพื้นที่ยังคับแคบ เมื่อเห็นว่าหลบไม่พ้น อันหรานก็วูบเข้าไปในมิติส่วนตัว วิ่งไปยังเขตเพาะปลูก เด็ดใบมันเทศกลายพันธุ์ระดับ 10 ออกมาหลายใบแล้วยัดใส่ปากอย่างบ้าคลั่ง
แต่ใบไม้ช่วยรักษาอาการเน่าเปื่อยของร่างกายได้เท่านั้น ไม่อาจขจัดพลังมารในร่างกายได้
เดิมทีอันหรานตั้งใจจะใช้วิชาเก็บเกี่ยวกับตัวเองสักครั้ง เพื่อเก็บพลังมารออกจากร่าง แต่พอนึกถึงข้อจำกัดจำนวนครั้งที่ชวนให้หัวเสีย ก็ทำได้เพียงอดทนไว้ก่อน
เธอยังจัดการทานตะวันนัยน์ตามารไม่สำเร็จ ต่อให้เก็บเกี่ยวไปก็เสียเปล่า พอออกไปข้างนอกเดี๋ยวก็ถูกพลังมารปนเปื้อนอีก
อดทนไปก่อนดีกว่า รอจัดการเจ้าสัตว์ประหลาดเสร็จแล้วค่อยลองเก็บเกี่ยวอีกครั้ง
ตอนนั้นเอง สัตว์ลอยฟ้าหลายตัวบินมาอยู่ข้างกายเธอ ปีกเนื้อขนาดใหญ่ของพวกมันกระเพื่อมเบา ๆ ก่อนจะลอยนิ่งอยู่กับที่
ตอนนี้พวกมันโตขึ้นอีกเท่าตัวแล้ว ดูท่าที่นี่คงใกล้จะคับแคบเกินไป
อันหรานถอนหายใจ ก่อนจะหยิบของเหลวจากผีเสื้อมารเพลิงปฐพีออกมาหนึ่งถังแล้ววางตรงหน้าพวกมัน «ช่วงนี้ดื่มนี่ไปก่อนนะ เจ้าหนอนตัวเล็ก ๆ หมดแล้ว พวกเธอทนไปก่อน เดี๋ยวค่อยมีเนื้อกิน»
สัตว์ลอยฟ้าฟังเธอพูดจนจบอย่างเงียบ ๆ แล้วเข้าแถวไปดื่มของเหลวสีขาวในถังอย่างว่าง่าย
อันหรานไม่สนใจพวกมัน หยิบผลึกมารของทานตะวันนัยน์ตามารขั้นกำเนิดภายหลังระยะกลางออกมา แล้วเริ่มเก็บเกี่ยว:
【ติ๊ง! ใช้พลังชีวิตและจิตใจ 1 แต้ม เก็บเกี่ยวสำเร็จ ค่าประสบการณ์เพิ่ม 50 คุณได้รับผลึกมารของทานตะวันนัยน์ตามารขั้นกำเนิดภายหลังระยะกลาง คุณภาพดีเยี่ยม ค่ามลพิษมาร 106......】