ออกจากหอพักของพี่น้องซ่านเลี่ยงแล้ว อันหรานยืนครุ่นคิดอยู่ตรงราวระเบียงชั้นหกครู่หนึ่ง ก่อนเคลื่อนย้ายพริบตามาถึงชั้นล่าง
พอออกจากตึกหมายเลขห้า เธอก็ใช้วิชาแปลงกายเป็นนกสาลิกา บินออกจากค่ายมุ่งหน้าไปยังตำแหน่งที่ซ่านเลี่ยงบอกไว้
ตอนนี้ท้องฟ้ายังพอมีแสงสลัวอยู่บ้าง แต่ทัศนวิสัยบนพื้นดินต่ำมาก
อันหรานบินอย่างรวดเร็วราวสิบกว่านาที ก็มาถึงป่าทึบแห่งนั้น
มองจากระยะไกลก็เห็นเงาร่างขนาดยักษ์สีดำสนิทกำลังเคลื่อนตัวช้า ๆ อยู่ในป่าทึบ หนวดบนหัวแกว่งไหวไปมา ต้นไม้กลายพันธุ์ขนาดมหึมาตลอดเส้นทางล้มระเนระนาด ก่อนค่อย ๆ กลายเป็นรูปสลักหินสีเทาทีละต้น
เป้าหมายที่เงาดำยักษ์กำลังมุ่งหน้าไปก็คือบริเวณค่ายหมายเลข 98
อันหรานยังไม่สนใจมัน รีบมุ่งไปยังบริเวณใกล้หลุมลึกที่ถล่มลงมาแทน
ซ่านเลี่ยงบอกว่า ขบวนขนส่งน้ำประสบเหตุใกล้หลุมถล่ม และสมาชิกทีมที่ตกเป็นเหยื่อก็น่าจะถูกทิ้งไว้แถวนั้น
บินต่อไปอีกครู่เดียว เธอก็พบหลุมลึกสะดุดตาแห่งนั้นอย่างรวดเร็ว
แต่อันหรานบินวนอยู่รอบหนึ่งก็ยังไม่พบรูปสลักหินของสมาชิกทีม
ขณะที่กำลังจะจากไป จู่ ๆ เธอก็เห็นร่างจิตสีน้ำเงินโผล่ขึ้นมาจากกองหิมะแห่งหนึ่ง
อันหรานรีบบินเข้าไปทันที แล้วก็พบรูปสลักหินหลายรูปนอนอยู่ใต้หิมะหนา หนึ่งในนั้นแตกเป็นเสี่ยง ๆ คล้ายถูกบางอย่างเหยียบจนพัง
ส่วนต้นไม้สูงใหญ่บริเวณใกล้เคียงถูกสาปให้กลายเป็นหินทั้งหมด บางต้นก็กลายเป็นหินเพียงครึ่งท่อน ส่วนใหญ่เป็นท่อนบนที่แข็งเป็นหิน ขณะที่ท่อนล่างยังสมบูรณ์ แต่รอบลำต้นกลับมีเศษกิ่งหินตกอยู่เกลื่อนกลาด