พูดจบ เหมยซื่อซานก็หยิบเมล็ดพันธุ์สองถุงใหญ่ออกจากอุปกรณ์มิติ น้ำหนักรวมเกือบ 100 กิโลกรัม ทั้งยังมีรายการแนบมาด้วยหนึ่งปึก
“นี่เป็นคู่มือเมล็ดพันธุ์กลายพันธุ์ มีทั้งพืชสมุนไพร พืชอาหาร แล้วก็เมล็ดพันธุ์ไม้ผลกลายพันธุ์หลายชนิดอีกนิดหน่อย”
อันหรานรับรายการมา กวาดตามองคร่าว ๆ แล้วพยักหน้า “ได้ พวกคุณดูได้ แต่อย่าขึ้นไป ไม่อย่างนั้นถ้าเกิดเรื่องขึ้นมา อย่าหาว่าฉันไม่เตือนก็แล้วกัน”
เหมยซื่อซานพยักหน้ารัว ๆ ใบหน้าเปี่ยมความคาดหวังขณะมองอันหราน
อันหรานบินขึ้นไปกลางอากาศ ตบเจ้าสองเบา ๆ แล้วใช้วิชาภาษาสัตว์สื่อสารกับมัน “ให้ทุกคนดูรูปร่างของแกหน่อย อีก 30 ลมหายใจค่อยล่องหน”
เจ้าสองเชื่อฟังเป็นอย่างดี ร่างของมันปรากฏขึ้นทันที
เหมยซื่อซานกับหานเฟยเฟยอ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง
“พระเจ้า! ตัวใหญ่ขนาดนี้เลยเหรอ? มิน่าถึงเรียกว่าเกาะลอยฟ้า เหมือนเกาะเล็ก ๆ จริง ๆ ด้วย”
หานเฟยเฟยหันไปถามอันหราน “มันจะโตขึ้นอีกไหม?”
“น่าจะโต”
“แล้วมันจะโตจนใหญ่เท่าดาวเคราะห์ไหม?” เหมยซื่อซานขยับเข้ามาถาม
อันหรานตอบ “ก็ต้องดูว่ามีพลังงานมากพอให้มันเติบโตหรือเปล่า”
เหมยซื่อซานหัวเราะแหะ ๆ แล้วพูดเสียงเบา “เอาอย่างนี้ไหม ฉันยกวัสดุระดับสูงทั้งหมดที่บ้านให้คุณ แล้วคุณให้ฉันขึ้นไปอยู่บนนั้นได้หรือเปล่า? ฉันไม่ต้องการที่กว้างหรอก แค่สองห้องก็พอ ห้องหนึ่งให้ฉันกับเมียอยู่ อีกห้องให้พ่อแม่ฉัน”
หานเฟยเฟยผิดปกติจากทุกที เธอไม่ได้พูดอะไร เพียงมองอันหรานเงียบ ๆ
อันหรานลูบจมูก ตัดสินใจปัดเรื่องนี้ออกไป “เรื่องนี้คุณต้องไปถามหัวหน้ากู้ ถ้าเขาอนุญาตก็ไม่มีปัญหา”