อันหรานเดินเข้าไปในอาคารดินหลังหนึ่ง แล้วแสดงนาฬิกาข้อมือที่เคาน์เตอร์
หลังถูกหักคะแนนไป 500 แต้ม เธอก็ได้รับกุญแจห้องเดี่ยวขนาดเล็กที่สุด
เข้าห้อง ปิดประตู
เธอเทของทุกอย่างในเป้ลงมา แล้วเริ่มจัดแยกทีละชิ้น เลือกของที่จำเป็นสำหรับเดินทางในป่า
มีดสั้นหนึ่งเล่ม พลั่วเหล็กกล้าหนึ่งอัน ชุดป้องกันหนึ่งชุด รองเท้าป้องกันหนึ่งคู่ หน้ากากป้องกันกับหมวกนิรภัย ไฟแช็กหนึ่งอัน ผงไล่แมลงหนึ่งขวด หม้อหูเล็กทำจากเหล็กกล้าหนึ่งใบ และแท่งอาหารเสริมหลายแท่ง
ของพวกนี้เป็นสิ่งจำเป็น หากจะบุกเข้าไปในป่าลึกต้องสวมใส่ให้ครบ
ของที่เหลือวางไว้ในห้องเดี่ยว เช่น ถุงนอน ผ้าห่ม เสื้อผ้าสำหรับเปลี่ยนสองสามชุด และรองเท้าอีกหนึ่งคู่
ถ้าเก็บเกี่ยวได้ดี เธอก็อาจอยู่ต่ออีกหลายวัน เพื่อเพิ่มระดับทักษะเก็บเกี่ยว
อันหรานสวมรองเท้าป้องกัน ผูกสนับแข้งกับสายรัดข้อมือ แล้วสวมหน้ากากป้องกัน ก่อนจะผูกมีดสั้นไว้กับข้อมือ
แมลงกลายพันธุ์ในป่ามีอยู่มากมาย โดยเฉพาะแมลงดูดเลือดกับปรสิตที่เป็นฝันร้ายของคนเก็บของเก่า
เพราะอย่างนั้น การป้องกันร่างกายให้มิดชิดจึงสำคัญมาก
เธอยัดชุดป้องกันกับของจำเป็นอื่น ๆ ลงในเป้ใบใหญ่ แล้วฉีดผงยาไล่แมลงให้ทั่วร่างกายอีกครั้ง
สะพายเป้แล้ว อันหรานก็เดินออกจากลานค่าย มุ่งหน้าไปยังดินแดนรกร้าง
ตอนนี้เป็นเวลาบ่ายแล้ว เธอไม่คิดจะบุกลึกเข้าไป แค่เดินสำรวจบริเวณรอบนอก และยังไม่คิดรวมกลุ่มกับใคร
อันหรานเปิดหน้าต่างค่าสถานะขณะเดินไปด้วย
ใช่แล้ว พลังพิเศษของเธอค่อนข้างประหลาด มาพร้อมหน้าต่างแสดงผลที่คนอื่นมองไม่เห็น
【ชื่อ: อันหราน】
【อายุกระดูก: 18】
【เผ่าพันธุ์: มนุษย์】
【สภาพร่างกาย: 10】（แข็งแรงกว่าคนทั่วไปเล็กน้อย）
【ความคล่องแคล่ว: 5】（ความเร็วของคุณเรียกได้ว่าเป็นหอยทากในหมู่ผู้มีพรสวรรค์）
【พละกำลัง: 7】（พละกำลังของคุณไม่สมกับการเป็นผู้มีพรสวรรค์เลย）
【พลังชีวิตและจิตใจ: 10】（พอใช้ทักษะได้สิบครั้ง หากใช้จนหมดแล้วยังไม่พักให้ทัน อาจหมดสติได้）
【ทักษะพรสวรรค์: วิชาเก็บเกี่ยวขั้นต้น ระดับ 1, ค่าประสบการณ์: 3450/5000】
อย่าเห็นว่าเพิ่งอยู่ระดับ 1 เชียว กว่าเธอจะเพิ่มระดับมาจากระดับ 0 ได้ก็ใช้เวลานานกว่าสองปี
การเพิ่มระดับครั้งแรกยังต้องใช้ค่าประสบการณ์ถึง 5000 แต้ม อันหรานจึงเดาว่าตราบใดที่ทักษะเก็บเกี่ยวยังไม่ถึงขั้นกลาง ค่าประสบการณ์ที่ต้องใช้เพิ่มระดับก็น่าจะอยู่ที่ 5000 แต้มตลอด
เธอเดินอยู่นาน จนผู้คนรอบข้างเริ่มบางตา เบื้องหน้าปรากฏป่าพืชกลายพันธุ์หนาทึบผืนใหญ่
พืชยิ่งหนาแน่น ก็ยิ่งอันตราย แต่โอกาสได้ของก็มากขึ้นตามไปด้วย
อันหรานกวาดตามองรอบ ๆ แล้วเลือกป่าที่ไม่มีคนเข้าไป
แม้จะเรียกว่าป่า แต่ที่จริงเป็นพืชพรรณขนาดมหึมาผืนใหญ่ ต้นที่สูงที่สุดอาจสูงถึง 7-8 เมตร
ในยุคดินแดนรกร้างนี้ สิ่งมีชีวิตหลากชนิดล้วนมีขนาดใหญ่โตและดุร้ายผิดปกติ แม้แต่หญ้ากับเถาวัลย์ก็วิวัฒนาการจนมีทักษะล่าเหยื่อ
แมลงกลายพันธุ์ยิ่งคลุ้มคลั่ง ไม่เพียงตัวใหญ่ขึ้น ความอยากอาหารยังเพิ่มขึ้นด้วย บางชนิดถึงกับจู่โจมมนุษย์ก่อน
แต่อันหรานเคยอ่านจากหนังสือประวัติศาสตร์ว่า ก่อนเกิดภัยพิบัติ สิ่งมีชีวิตทั้งหลายอ่อนแอและไม่มีพิษภัย แม้แต่เด็กสามขวบก็ยังบี้มดตายได้เป็นฝูง
ส่วนมดในตอนนี้มีขนาดใหญ่กว่าก่อนเกิดภัยพิบัติถึงร้อยเท่า แรงกัดกับพิษของพวกมันสามารถฆ่ากระต่ายกลายพันธุ์ที่มีลำตัวยาว 1.5 เมตรได้ในทันที
อันหรานหลบใยแมงมุมยักษ์อย่างระมัดระวัง ไม่นานก็พบพุ่มไม้กลายพันธุ์กอใหญ่
ไม่ต้องใช้การสแกนจากนาฬิกาข้อมือ เธอก็จำได้ว่านี่คือผักชีล้อมกลายพันธุ์ แต่ละต้นสูงถึง 2 เมตร ด้านบนออกดอกสีขาวเป็นพุ่ม บางต้นติดเมล็ดแล้ว ส่วนลำต้นช่วงโคนหนากว่าปากชามใบใหญ่เสียอีก
แต่หมอกดำกลับลอยอวลอยู่ตามลำต้นและใบ ทำให้ผักชีล้อมกอนี้ดูประหลาดเป็นพิเศษ คาดว่าค่าปนเปื้อนไม่น่าต่ำกว่า 300
ตั้งแต่เมื่อร้อยปีก่อน รัฐบาลสหพันธ์ก็เริ่มแปลงค่าดัชนีมลพิษมารบนดาวดวงนี้เป็นข้อมูล พร้อมให้คำแนะนำที่เหมาะสม
ตัวอย่างเช่น ค่าระหว่าง 1 ถึง 10 จัดว่าไม่มีมลพิษ
11 ถึง 30 คือมลพิษระดับต่ำ
31 ถึง 70 คือมลพิษระดับปานกลาง รับประทานได้ในปริมาณพอเหมาะ
71 ถึง 100 คือมลพิษระดับสูง คนที่กินเข้าไปจะไม่ตายทันที แต่รับรองว่าจะเกิดโรคต่าง ๆ
อย่างไรก็ตาม วัตถุดิบที่มีมลพิษสูงแต่ค่าต่ำกว่า 100 ยังนำมาใช้ได้ วัสดุที่ใช้สร้างฐานที่มั่นชิงเชวี่ย ทั้งไม้ทำบ้านและเฟอร์นิเจอร์ ส่วนใหญ่ก็เป็นวัสดุประเภทนี้
แต่ถ้าค่าสูงเกิน 300 ต้องรีบถอยห่าง เพราะแค่เข้าใกล้ก็เสี่ยงปนเปื้อนได้
เดิมทีอันหรานไม่อยากเข้าไปใกล้ เพราะชุดป้องกันอาจกันการปนเปื้อนจากพลังมารที่มีความเข้มข้นสูงเกินไปไม่ได้ แต่รอบ ๆ ไม่มีจุดเก็บเกี่ยวที่เหมาะกว่านี้แล้ว เธอจึงรีบเข้าไปใกล้และใช้ทักษะเก็บเกี่ยวทันที
แสงสีขาววาบขึ้นระหว่างนิ้วมือ:【ติ๊ง! ใช้พลังชีวิตและจิตใจ 1 แต้ม เก็บเกี่ยวสำเร็จ ค่าประสบการณ์เพิ่ม 2 แต้ม คุณได้รับผักชีล้อมป่าหนึ่งกำ รสชาติดีกว่าเล็กน้อย ค่ามลพิษมาร 55】
อันหรานยิ้ม รีบยัดผักชีล้อมใส่เป้ แล้วใช้ทักษะอีกครั้ง
【ติ๊ง! ใช้พลังชีวิตและจิตใจ 1 แต้ม เก็บเกี่ยวสำเร็จ ค่าประสบการณ์เพิ่ม 2 แต้ม คุณได้รับผักชีล้อมป่าหนึ่งกำ รสชาติดีกว่าเล็กน้อย ดัชนีมลพิษมาร 54】
【ติ๊ง! ใช้พลังชีวิตและจิตใจ 1 แต้ม... ได้รับผักชีล้อมป่าหนึ่งกำ รสชาติดีกว่าเล็กน้อย...】
ฮึ ๆ! ไม่คิดเลยว่าการเก็บเกี่ยวพืชกลายพันธุ์ที่มีค่ามลพิษมารสูงลิบจะทำให้ได้ค่าประสบการณ์เพิ่มเป็นสองเท่า
เมื่อเห็นว่าพลังชีวิตและจิตใจเหลือเพียง 1 แต้ม อันหรานก็หยุดทันที
เธอหาที่นั่งพักสักครู่ตรงบริเวณใกล้ ๆ ที่พืชขึ้นไม่หนาแน่นนัก ถอดหน้ากากออก หยิบแท่งอาหารเสริมมาเคี้ยวคาปาก พลางฉีดผงไล่แมลงให้ทั่วตัวอีกครั้ง
มีคนหลายคนอยู่ไม่ไกล คอยมองมาทางเธอเป็นระยะ ท่าทางเหมือนกำลังคิดจะลงมือ
อันหรานทำราวกับไม่เห็น ชักมีดสั้นที่ส่องประกายจากข้อมือออกมาเช็ด
นี่เป็นของชั้นดีที่เธอใช้ 1000 แต้มซื้อมา คมกริบจนตัดเหล็กได้ราวกับตัดโคลน
ไม่ต้องพูดถึงการแทงคน ต่อให้มีสัตว์กลายพันธุ์ระดับ 1 เข้ามา เธอก็แทงทะลุหนังหนาแข็งของมันได้
เป็นไปตามคาด คนกลุ่มนั้นค่อย ๆ เดินจากไป
หลังจากกินแท่งอาหารเสริมหมด เธอก็พักต่ออีกพักใหญ่ พลังชีวิตและจิตใจฟื้นขึ้นมา 2 แต้ม รวมกับที่เหลืออยู่ก่อนหน้าเป็น 3 แต้ม
อันหรานครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนตัดสินใจหาที่ใหม่ลองเสี่ยงโชคดู
เผื่อเจอสมุนไพรกลายพันธุ์ขึ้นมา มูลค่าก็สูงกว่าผักชีล้อมมาก
เธอเดินฝ่าป่าไปกว่าสิบนาที ในที่สุดก็เห็นต้นหนามใหญ่ยักษ์ต้นหนึ่ง
อันหรานเงยหน้ามอง ต้นหนามนี้สูงราว 5 เมตร ส่วนโคนลำต้นมีเส้นผ่านศูนย์กลางเกือบ 1 เมตร คนคนเดียวโอบไม่รอบแล้ว จะเรียกว่าพืชล้มลุกก็ไม่ได้
เธอเพิ่งเคยเห็นต้นหนามที่ใหญ่ขนาดนี้เป็นครั้งแรก
เธอใช้หน้าปัดนาฬิกาข้อมือเข้าไปใกล้เพื่อตรวจดู ค่ามลพิษมารกลับสูงถึง 500 กว่า
อันหรานตกตะลึง
มิน่าถึงไม่มีใครขุดสมุนไพรห้ามเลือดล้ำค่าต้นนี้ไป ที่แท้ค่ามลพิษมารสูงเกินไปนี่เอง
แค่นาฬิกาข้อมือเข้าไปใกล้เพียงนิดเดียวยังมีมลพิษสูงขนาดนี้ ถ้าใช้ยางของมันตรวจวัด คงพุ่งเกิน 1000 ไปแล้วหรือเปล่า?
อันหรานรีบถอยห่าง ตรวจร่างกายทุกส่วนเพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีจุดไหนตกหล่น
การปนเปื้อนจากพลังมารเข้มข้นระดับนี้ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น พลาดเพียงนิดเดียวก็อาจเสียชีวิตได้
ต่อให้ไม่ตายทันที ค่ารักษาที่แพงหูฉี่ก็เกินกว่าที่เธอจะจ่ายไหว ตอนนี้เธอเรียนจบแล้ว ไม่มีโรงเรียนคอยช่วยเหลืออีกต่อไป
อันหรานตั้งสติให้มั่น ก่อนเข้าใกล้ต้นหนามอีกครั้ง
เธอยื่นมือไปเก็บเกี่ยว:【ติ๊ง! ใช้พลังชีวิตและจิตใจ 1 แต้ม เก็บเกี่ยวไม่สำเร็จ】
อันหรานงงงัน
เกิดอะไรขึ้น? ทำไมถึงล้มเหลว?
หรือว่าต้นหนามต้นนี้มีระดับสูงมาก?
อันหรานรู้ว่า หากเป้าหมายที่ต้องการเก็บเกี่ยวมีระดับสูงกว่าทักษะถึง 3 เท่า ก็อาจล้มเหลวได้
นั่นหมายความว่าต้นหนามต้นนี้ต้องมีระดับไม่ต่ำกว่า 4
พอคิดได้เช่นนั้น ดวงตาของอันหรานก็เป็นประกายวาววับ
สมุนไพรกลายพันธุ์ระดับ 4 ถือเป็นสมุนไพรชั้นสูงแล้วสินะ ของแบบนี้ขายกันเป็นกรัมเลย!
รวยแล้ว รวยแล้ว! เสียดายที่ตอนนี้เก็บเกี่ยวไม่ได้
แต่จะให้เดินจากไปแบบนี้ก็เสียของเกินไป เธอเสียพลังชีวิตและจิตใจไปแล้ว 1 แต้ม ไม่มีเหตุผลให้ยอมแพ้ง่าย ๆ
อันหรานจับคางครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วชักมีดสั้นออกมาฟันกิ่งใบส่วนหนึ่งของต้นหนาม
เธอลากกิ่งใบยักษ์ยาวกว่าหนึ่งเมตรไปยังจุดลับตา แล้วยื่นมือไปเก็บเกี่ยว:
【ติ๊ง! ใช้พลังชีวิตและจิตใจ 1 แต้ม เก็บเกี่ยวสำเร็จ ค่าประสบการณ์เพิ่ม 10 แต้ม! คุณได้รับต้นหนามกลายพันธุ์ระดับ 4 หนึ่งต้น ค่ามลพิษมาร 68 สามารถนำไปทำยาห้ามเลือดขั้นสูงได้】
อันหรานก้มมองกิ่งใบต้นหนามสีเขียวชอุ่มยาวหนึ่งเมตรในมือ แล้วหัวเราะจนเสียงหลง
ส่วนสิ่งที่ถูกเก็บเกี่ยวบนพื้น ตอนนี้กลายเป็นสีเทาดำ ราวกับใบไม้ผุพังแห้งเหี่ยว