[เริ่มนับถอยหลังชะตาประเทศ]
[สิบ]
[เก้า]
[แปด]
บนแท่นบูชาสีทอง ผู้ถูกเลือกจาก 197 ประเทศเงยหน้าขึ้นพร้อมกัน
บางคนกำอาวุธแน่น
บางคนตรวจเช็กเกราะ
บางคนยิ้มเหี้ยมใส่กล้อง
และบางคนยืนนิ่งอยู่กับที่ ชายกระโปรงปลิวตามลม มือเพียงกำจี้หยินหยางหนึ่งอันไว้
ต้วนมู่หรงไม่ได้เลือกเกราะทรงพลังใด ๆ
เมื่อถึงคิวประเทศมังกร บนแท่นบูชาเหลือเพียงเงาร่างที่ชำรุดอยู่ไม่กี่ชุด
หนึ่งในนั้นมีข้อความระบุไว้ว่า [พลังงานไม่เพียงพอ อัตราความล้มเหลวในการเรียก 97%]
ห้องควบคุมประเทศมังกรเงียบไปสามวินาที
สุดท้าย ผู้บัญชาการใหญ่เฉินกั๋วเฟิงเอ่ยปาก
"ต้วนมู่หรง เลือกชุดที่เบาที่สุด"
"อย่าต่อสู้"
"เข้าไปแล้ว รีบหาที่กำบังทันที"
ต้วนมู่หรงพยักหน้าอย่างหนักแน่น
"ฉันทำตามคำสั่ง"
เธอยื่นมือแตะเกราะที่ชำรุดนั้น
แสงสลัวเส้นหนึ่งตกลงบนฝ่ามือ กลายเป็นเครื่องเรียกสีเทา
[ผู้ถูกเลือกประเทศมังกรเลือกเสร็จสิ้น]
[เริ่มส่งตัวไปยังดินแดนต้องห้ามเงามืด]
[หนึ่ง]
โครม!
แท่นบูชาสีทองระเบิดแสงนับหมื่น
ร่าง 197 ร่างหายไปพร้อมกัน
วินาทีต่อมา
ภาพถ่ายทอดสดทั่วโลกเปลี่ยนไป
ท้องฟ้าต่ำต่ำ
พื้นดินดำไหม้
ไกลออกไปมีเงาเมืองร้าง โครงเหล็กบิดงอ อาคารหักพัง ถนนเต็มไปด้วยรถที่พังทับถม
หมอกดำลอยแนบพื้นดิน
อนุภาคสีแดงเล็ก ๆ ลอยในอากาศ
[ยินดีต้อนรับสู่ดินแดนต้องห้ามชะตาประเทศระดับSSS: เขตมลพิษชายแดนจักรวาลเงามืด]
[ดินแดนต้องห้ามนี้ถูกกัดกร่อนด้วยพลังความมืดหลายชนิด]
[กฎการอยู่รอดข้อหนึ่ง: อย่าเปิดเผยตัวเองในหมอกแดงเป็นเวลานาน]
[กฎการอยู่รอดข้อสอง: อย่าเชื่อเสียงร้องขอความช่วยเหลือที่ได้ยินในตอนกลางคืน]
[กฎการอยู่รอดข้อสาม: หากผิวหนังมีรอยดำ โปรดตัดส่วนที่ติดเชื้อทันที]
[กฎการอยู่รอดข้อสี่: เกราะสามารถต้านทานมลพิษบางส่วน แต่ไม่ปลอดภัยแน่นอน]
ผู้ชมทั่วโลกเพิ่งอ่านกฎจบ ก็รู้สึกหนาวไปถึงกลางใจ
ยังไม่ทันได้ตั้งตัว
ระบบชะตาประเทศก็ประกาศต่อ
[เปิดเผยระดับพลังการรบของสัตว์ประหลาดในดินแดนต้องห้ามเงามืด]
[ระดับหนึ่ง: สิ่งมีชีวิตที่ติดเชื้อไวรัสซอมบี้คลั่ง สิ่งมีชีวิตหรือมนุษย์ทั่วไปที่สูดดมไวรัส อาจกลายเป็นโอเคเซอร์]
[ระดับสอง: สัตว์พลังพิเศษ แบ่งเป็นระดับต่ำ กลาง สูง สัตว์พลังพิเศษระดับสูงมีพลังทำลายระดับเมือง]
[ระดับสาม: สัตว์พลังพิเศษโบราณ รวมถึงสัตว์ร้ายโบราณสี่ตน มีความสามารถก่อภัยพิบัติในวงกว้าง]
[ระดับสี่: ห้าผู้พิทักษ์เงามืด เงื้อมมือหลักของจักรวาลเงามืด มีความสามารถในการสิงร่าง ควบคุม จัดการชะตาประเทศ]
[ระดับห้า: กองทัพวิญญาณยมโลก ระบบทหารกบฏของอาเรส มีความสามารถรบเป็นกองทัพ ความสามารถรบเดี่ยวสูงกว่าสัตว์พลังพิเศษทั่วไปมาก]
[คำเตือน: ในดินแดนต้องห้ามนี้มีสิ่งมีชีวิตระดับสูงที่ไม่ทราบจักรวาลสองตน]
[หากพบ จงอย่ามอง อย่าหายใจ อย่าอธิษฐาน]
คอมเมนต์ระเบิด
[โอ้โห! นี่มันดันเจี้ยนนรกอะไรกัน!]
[โอเคเซอร์ยังเป็นแค่ระดับหนึ่ง?]
[สัตว์พลังพิเศษระดับสูงมีพลังระดับเมือง? แล้วห้าผู้พิทักษ์เงามืดล่ะ?]
[กองทัพวิญญาณยมโลกอยู่บนสุดเลย!]
[จบแล้ว น้องสาวหรงหรงจะทำยังไง! เธอเรียกเกราะไม่ได้ด้วยซ้ำใช่ไหม?]
ในห้องสตรีมประเทศมังกร อึดอัดไปหมด
แต่ประเทศอื่นกลับตื่นเต้น
เพราะพวกเขามีเกราะ
แจ็คแห่งประเทศอินทรียืนอยู่บนทางหลวงร้าง
เกราะนอระมาดทมิฬคลุมทั้งตัว กระจกตาสีน้ำเงินเข้มกวาดไปข้างหน้า
หมอกแดงพุ่งมา แต่ถูกพื้นผิวเกราะสะท้อนออก
แจ็คยิ้มกว้าง
"เห็นไหม?"
"นี่คือความมั่นใจของประเทศมหาอำนาจ"
เขาสะพายทวนดาวตก ก้าวยาวไปข้างหน้า
"เกราะนอระมาดทมิฬคือเกราะที่แข็งแกร่งที่สุดแน่นอน"
อีกด้านหนึ่ง
มิยาโมโตะ อิจิโร่แห่งประเทศอาทิตย์อุทัยยืนอยู่หน้าป่าแห้ง
เปลวเพลิงจากเกราะมังกรอัคคีวูบวาบ
ดาบเพลิงร้อนเฉียงชี้ลงดิน
เขายกดาบฟันหนึ่งที
โครม!
ต้นไม้ดำยักษ์หลายต้นหักทันที รอยตัดมีไฟแดงลุกไหม้
มิยาโมโตะ อิจิโร่มองกล้อง น้ำเสียงเรียบนิ่ง
"ดินแดนต้องห้ามเงามืด ก็แค่นี้เอง"
"คนอ่อนแอกลัวกฎ คนแข็งแกร่งสร้างกฎ"
ห้องสตรีมประเทศอาทิตย์อุทัยขึ้นสุดขีดทันที
[อิจิโร่จังไร้เทียมทาน!]
[เกราะมังกรอัคคีเป็นของจักรวรรดิดอกซากุระใหญ่ของเรา!]
[คนประเทศมังกรดูไว้ ไฟกับดาบคือคู่ที่แข็งแกร่งที่สุด!]
[เด็กสาวประเทศมังกรคนนั้น คงร้องไห้ไปแล้วใช่ไหม?]
พวกเขาเดาไม่ผิด
ต้วนมู่หรงกลัวจริง ๆ
เธอถูกส่งมายังที่รกร้างหินระเกะระกะ
รอบข้างไม่มีเมือง มีเพียงเสียงลมแผ่วเบาและกำแพงหินดำที่เต็มไปด้วยรอยแตก
หมอกแดงเล็ดลอดออกมาจากรอยแยก
เธอยกเครื่องเรียกขึ้นกด
"เกราะ……ประกอบร่าง?"
เครื่องเรียกกะพริบหนึ่งที
แล้วดับ
[พลังงานไม่เพียงพอ]
ต้วนมู่หรงชะงัก
เธอกดอีกครั้ง
ก็ยังล้มเหลว
หัวใจผู้ชมประเทศมังกรบีบแน่น
[อย่าลองอีกเลย! วิ่งก่อน!]
[หาที่ซ่อน!]
[หนูน้อยอย่ากลัว ฟังคำสั่ง!]
ในห้องควบคุมประเทศมังกร เฉินกั๋วเฟิงยืนอยู่หน้าจอใหญ่ เสียงผ่านระบบสื่อสารชะตาประเทศเข้าหูต้วนมู่หรง
"ต้วนมู่หรง ฟังฉันพูด"
"อย่าตกใจ"
"ตอนนี้เดินไปทางซ้ายหน้า มีกลุ่มหินอยู่ตรงนั้น"
"ก้มตัว หายใจเบา ๆ หาถ้ำ"
"เข้าไปแล้วหยุดการเคลื่อนไหวทั้งหมด"
ต้วนมู่หรงพยักหน้าทันที
"ได้"
เธอยกชายกระโปรง เดินเหยียบเศษหินไปข้างหน้า
ข้อเท้าแดงเพราะหินบาดอย่างรวดเร็ว
เธอไม่ร้องว่าปวด
เธอเพียงกำจี้ไว้แล้วก้าวไปทีละก้าว
คอมเมนต์ประเทศมังกรค่อย ๆ เปลี่ยนไป
[เธอเชื่อฟังจริง ๆ]
[เด็กคนนี้กลัวจะตายอยู่แล้ว แต่ยังทำตาม]
[อย่าด่าเธอเลย ใครเข้าไปก็กลัวทั้งนั้น]
[หรงหรงสู้ ๆ นะ!]
ไม่กี่นาทีต่อมา
ต้วนมู่หรงพบถ้ำหิน
ปากถ้ำแคบมาก
ข้างในมีเศษหินและเถาวัลย์แห้ง
เธอ crawled เข้าไป ทรุดตัวกอดเข่าอยู่ที่มุม กดเครื่องสื่อสาร
"รายงาน……ฉันซ่อนตัวแล้ว"
เฉินกั๋วเฟิงรีบพูด: "ดีมาก"
"ตอนนี้อย่าส่งเสียง"
"อย่าจุดไฟ"
"อย่าแตะต้องอะไรในหมอกแดง"
ต้วนมู่หรงตอบเสียงเบา
"อื้ม"
เธอแนบจี้หยินหยางไว้ที่หน้าอก
พี่ชาย
หรงหรงจะเชื่อฟัง
หรงหรงจะไม่ไปไหน
พี่เคยบอกว่า เจออันตรายให้ซ่อนก่อน ไม่ใช่เรื่องน่าอาย
เธอสูดจมูก แต่ไม่ร้องออกมา
ในขณะที่ประเทศมังกรเพิ่งโล่งอกไปครึ่งหนึ่ง
ช่องสาธารณะชะตาประเทศก็สว่างขึ้น
มิยาโมโตะ อิจิโร่แห่งประเทศอาทิตย์อุทัยประกาศรางวัล
[ผู้ถูกเลือกประเทศอาทิตย์อุทัย มิยาโมโตะ อิจิโร่: ประกาศหา พิกัดของต้วนมู่หรงผู้ถูกเลือกประเทศมังกร ผู้ให้ตำแหน่งที่แม่นยำ จะได้รับความคุ้มครองจากประเทศอาทิตย์อุทัยหนึ่งครั้ง]
ช่องสาธารณะเงียบไปหนึ่งวินาที
จากนั้น ข้อความอีกหนึ่งก็โผล่ขึ้นมา
[มิยาโมโตะ อิจิโร่: ผู้นำประเทศมังกรฟังไว้ หากไม่อยากให้ผู้เล่นของคุณตาย จงยกสามจังหวัดตะวันออกเฉียงเหนือให้จักรวรรดิดอกซากุระใหญ่ของเรา ฮ่าฮ่าฮ่า]
[มิยาโมโตะ อิจิโร่: ภายในสิบนาที ฉันต้องการเห็นคำตอบของคุณ]
[มิยาโมโตะ อิจิโร่: ไม่อย่างนั้น ฉันจะตามหาเธอเอง]
ห้องสตรีมประเทศมังกรระเบิดทันที
[บ้าเอ๊ย!]
[ฝันไปเถอะ!]
[ประเทศอาทิตย์อุทัยยังไม่เลิกคิด!]
[ยกแผ่นดิน? แกกล้าพูดคำนั้นด้วยเหรอ?]
ผู้ชมประเทศอาทิตย์อุทัยก็แห่เข้ามาในห้องสตรีมประเทศมังกร
[ฮ่าฮ่า ไม่ยอมก็เตรียมเก็บศพได้เลย!]
[อิจิโร่มีเกราะมังกรอัคคี ฆ่าเธอแค่วินาทีเดียว!]
[คนประเทศมังกรปากแข็งไม่มีประโยชน์ ผู้ถูกเลือกของพวกแกอ่อนแอเกินไป!]
[สามจังหวัดตะวันออกเฉียงเหนือควรเป็นของเราตั้งแต่แรก!]
ผู้ชมประเทศอินทรีตามมาเติมไฟ
[แจ็คช่วยหาที่อยู่ได้นะ ขอแค่ประเทศมังกรยอมมอบทรัพยากรแร่หายากบางส่วน]
[อย่าทำเป็นแข็ง ผู้หญิงคนหนึ่งชีวิตไม่มีค่าหรอก?]
[ประเทศมังกรแพ้แน่นอน]
ในห้องประชุมระดับสูงประเทศมังกร บรรยากาศตึงเครียดสุดขีด
ชายชราคนหนึ่งทุบโต๊ะลุกขึ้น
"ตอบเขา"
"แผ่นดินประเทศมังกร ไม่ยอมให้แม้นิดเดียว"
เฉินกั๋วเฟิงมองต้วนมู่หรงในจอ
เสียงเขาทุ้มลง
"ต้วนมู่หรง"
"ศัตรูกำลังตามหาเธอ"
"จากนี้ไป ปิดเสียงพูดสาธารณะ"
"เราจะพยายามเต็มที่เพื่อช่วยเธอหลบอันตราย"
ต้วนมู่หรงได้ยินคำพูดของมิยาโมโตะ อิจิโร่
สีหน้าเธอซีดลงไปอีก
แต่เธอก็ไม่ร้องขอความช่วยเหลือ
เธอเพียงลดเสียงสื่อสารลง แล้วพูดเบา ๆ
"ลุงคะ"
"อย่าตอบตกลงพวกเขา"
เฉินกั๋วเฟิงรู้สึกจุกคอ
ต้วนมู่หรงพูดต่อ: "พี่ชายฉันเคยบอก คนอื่นมาแย่งของ เราไม่ควรคุกเข่าให้"
"คุกเข่าครั้งหนึ่ง ต่อไปก็ยืนไม่ขึ้น"
ห้องสตรีมประเทศมังกรเงียบไปครู่หนึ่ง
แล้วคอมเมนต์ก็ถล่มทลาย
[น้องสาวหรงหรงอย่ากลัว เราไม่คุกเข่า!]
[ประเทศมังกรไม่ยอมยกแผ่นดิน!]
[มิยาโมโตะ อิจิโร่ รอไว้!]
[ถึงจะแพ้ ก็ไม่ถึงตาประเทศอาทิตย์อุทัยมาดูถูก!]
ในเวลาเดียวกัน
อีกเขตหนึ่งของดินแดนต้องห้ามเงามืด
ผู้ถูกเลือกจากประเทศเล็ก ๆ กว่าสิบประเทศที่ไม่ได้เกราะชั้นดีมารวมกลุ่มกัน
พวกเขาใช้ผ้าเปียกปิดจมูกปาก เดินไปตามท่อร้าง
"แค่หาแหล่งทรัพยากรได้ เราก็รอด"
"อย่าสูดหมอกแดงมากนัก"
"รีบไป"
แต่อนุภาคสีแดงได้แทรกซึมเข้าสู่ผิวหนังพวกเขาแล้ว
ผู้ถูกเลือกคนหนึ่งหยุดกะทันหัน
เขาก้มดูแขนตัวเอง
รอยดำจากข้อมือไต่ขึ้นไปถึงไหล่
"ฉัน……ฉันร้อน"
วินาทีต่อมา
หลังของเขานูนขึ้น
กระดูกแตกดังเปรี้ยง
ผิวหนังแตก เปลือกแข็งสีเทาปกคลุมทั่วร่าง
"ช่วยด้วย! ช่วยด้วย!"
เพื่อนร่วมทีมเพิ่งจะเข้าใกล้
เขาก็เงยหน้าขึ้นทันที ปากฉีกถึงใบหู
คำราม!
เขากระโจนเข้าใส่ กัดคอเพื่อนร่วมทีมขาดในคำเดียว
เพียงครึ่งนาที
ผู้ถูกเลือกกว่าสิบคนกลายพันธุ์อย่างต่อเนื่อง
บางคนงอกใบมีดกระดูก
บางคนแขนขาพับกลับเดินสี่ขา
บางคนหัวบวมโต ส่งเสียงร้องเหมือนเด็ก
[คำเตือน! ผู้ถูกเลือกประเทศไป๋หลานติดเชื้อไวรัสซอมบี้คลั่ง กลายเป็นโอเคเซอร์]
[ตัดสิน: ตกรอบ]
[คำเตือน! ผู้ถูกเลือกประเทศซาเหอติดเชื้อไวรัสซอมบี้คลั่ง กลายเป็นโอเคเซอร์]
[ตัดสิน: ตกรอบ]
[คำเตือน! ผู้ถูกเลือกประเทศฉีท่า ติดเชื้อไวรัสซอมบี้คลั่ง กลายเป็นโอเคเซอร์]
[ตัดสิน: ตกรอบ]
เสียงประกาศเย็นชาเป็นชุดดังไปทั่วโลก
วินาทีถัดมา
เหนือประเทศเหล่านั้น เมฆดำปั่นป่วน
ฝนกรดตกลงมา
ถนนควันขึ้น
ไร่นาเหี่ยวเหลือง
ค่าชะตาประเทศร่วงฮวบ
ประชาชนนับไม่ถ้วนหลบเข้าไปในอาคาร แต่ก็ยังมีคนถูกน้ำฝนกัดผิว
ผู้ชมทั่วโลกดูแล้วขนหัวลุก
[นี่คือชะตากรรมของการไม่มีเกราะเหรอ?]
[กลายเป็นสัตว์ประหลาดแท้ ๆ แล้วประเทศยังถูกลงโทษอีก!]
[เด็กสาวประเทศมังกรคนนั้น ถ้าสูดหมอกแดงเข้าไป……]
ไม่มีใครกล้าพูดต่อ
แต่แจ็คแห่งประเทศอินทรีกลับหัวเราะ
เพราะโอเคเซอร์เพิ่งกลายร่างสามตัว กำลังคลานออกจากกองรถร้างมาหาเขา
"มาดี"
แจ็คกำทวนดาวตกแน่น
แสงเกลียวคลื่นบนหน้าอกเกราะนอระมาดทมิฬวาววับ
โอเคเซอร์ตัวแรกพุ่งมา
แจ็คไม่ถอยกลับ กลับรุกเข้าไป ฟาดทวนลงหนึ่งที
ปัง!
หัวโอเคเซอร์ระเบิด
ตัวที่สองโจมตีจากด้านข้าง กรงเล็บขูดบนเกราะนอระมาดทมิฬ มีเพียงประกายไฟกระเด็น
แจ็คคว้าคอของมัน พับกระแทกพื้นอย่างแรง
ตัวที่สามอ้าปากพ่นหมอกแดง
บ่าเกราะของแจ็คกางออก เกราะน้ำสีฟ้าบังหมอกไว้
"แทงน้ำตกคลั่ง!"
ทวนดาวตกแทงทะลุอกสัตว์ประหลาด
โอเคเซอร์สามตัวกลายเป็นขี้เถ้าดำพร้อมกัน
[ผู้ถูกเลือกประเทศอินทรี แจ็ค ฆ่าโอเคเซอร์ระดับต่ำสามตัว]
[รางวัล: ทรัพยากรน้ำสะอาดหนึ่งหมื่นลูกบาศก์]
[ร้อยเท่าปรากฏแก่ประเทศอินทรี]
ห้องสตรีมประเทศอินทรีเดือด
[เกราะนอระมาดทมิฬไร้เทียมทาน!]
[นี่แหละผู้แข็งแกร่งแห่งชะตาประเทศ!]
[ประเทศมังกรเห็นไหม ทรัพยากรเป็นของผู้แข็งแกร่งเท่านั้น!]
อีกด้านหนึ่ง
มิยาโมโตะ อิจิโร่เดินไปตามป่าแห้ง
โอเคเซอร์สองตัวกระโดดลงมาจากต้นไม้
เขาไม่แม้แต่จะเงยหน้า
ดาบเพลิงร้อนออกจากฝัก
ฟันหนึ่งทีตามแนวนอน
เส้นไฟผ่าน
โอเคเซอร์สองตัวขาดเป็นสี่ท่อน
มิยาโมโตะ อิจิโร่เก็บดาบ
"ช้าเกินไป"
[ผู้ถูกเลือกประเทศอาทิตย์อุทัย มิยาโมโตะ อิจิโร่ ฆ่าโอเคเซอร์ระดับต่ำสองตัว]
[รางวัล: ทรัพยากรอาหารห้าพันตัน]
[ร้อยเท่าปรากฏแก่ประเทศอาทิตย์อุทัย]
คอมเมนต์ประเทศอาทิตย์อุทัยบ้าคลั่งยิ่งขึ้น
[อิจิโร่จังรีบไปหาผู้ถูกเลือกประเทศมังกรเร็ว!]
[ฆ่าเธอ! ให้ประเทศมังกรรู้ราคา!]
[บีบให้พวกเขายกแผ่นดินก่อน!]
มิยาโมโตะ อิจิโร่หยุดเดิน เปิดช่องสาธารณะ
[มิยาโมโตะ อิจิโร่: เหลืออีกเจ็ดนาที]
[มิยาโมโตะ อิจิโร่: ประเทศมังกร ความเงียบของพวกคุณ คือการส่งเธอไปตาย]
ในถ้ำหิน
ต้วนมู่หรงมองข้อความนั้น นิ้วมือกำแน่นขึ้นเล็กน้อย
เธอลดเสียงสื่อสารลงอีก
ลมนอกถ้ำดังขึ้น
หมอกแดงลอยผ่านปากถ้ำ
เธอไม่กล้าขยับ
เธอถึงกับควบคุมการหายใจ
แต่เธอไม่รู้
ห่างจากถ้ำร้อยเมตร พุ่มไม้หนึ่งกำลังสั่นไหว
สัตว์ประหลาดที่เต็มไปด้วยเกล็ดกำลังคลานแนบพื้น
มันมีหัวจระเข้ หลังมีหนามดำยื่นออกมา หางกวาดผ่านหิน ทิ้งรอยลึก
มันหยุดข้างก้อนหิน
รูจมูกกาง
สูดดม
แล้วมันก็หันหัว มองไปที่ถ้ำที่ต้วนมู่หรงซ่อนอยู่
[สัตว์พลังพิเศษไม่ทราบชนิดกำลังเข้าใกล้ผู้ถูกเลือกประเทศมังกร]
[ระดับอันตราย: สัตว์พลังพิเศษระดับต่ำ]
[หมายเหตุ: สัตว์พลังพิเศษระดับต่ำมีพลังรบสูงกว่าโอเคเซอร์ทั่วไปมาก]
ห้องสตรีมประเทศมังกรเงียบกริบทันที
[อย่ามา!]
[หรงหรงรีบวิ่ง!]
[วิ่งไม่ได้ วิ่งแล้วจะโดนจับได้!]
[ห้องควบคุมล่ะ? รีบเตือนเธอสิ!]
เฉินกั๋วเฟิงก็เห็น
แต่ระบบสื่อสารชะตาประเทศมีหน่วง
และถ้าต้วนมู่หรงขยับ เสียงจะเผยตำแหน่งทันที
เส้นเลือดที่ขมับเขากระตุก
"ผู้เชี่ยวชาญทุกคน รีบหาทางออกเดี๋ยวนี้!"
ไม่มีใครพูด
ปากถ้ำแคบเกินไป
เธอไม่มีอาวุธ
เรียกเกราะก็ล้มเหลว
ถ้าสัตว์พลังพิเศษระดับต่ำเข้ามาในถ้ำ เธอไม่มีที่ให้หลบด้วยซ้ำ
นี่ไม่ใช่การเอาชีวิตรอด
นี่คือการรอความตาย
ในเวลาเดียวกัน
จักรวาลแสงสว่าง
ภายในวังจักรพรรดิสูงตระหง่าน
ดวงดาวหมุนวนช้า ๆ บนยอดวัง
ต้วนมู่เหล่ยนั่งบนบัลลังก์
จักรพรรดิเงามืดผู้ยิ่งใหญ่ถูกโซ่ทองมัดอยู่ใต้บันได ครึ่งตัวยังมีควันดำลอย
มันเงยหน้ามองม่านแสงสีทองเบื้องหน้า
ในม่านแสง คือถ้ำหินที่ต้วนมู่หรงอยู่
จักรพรรดิเงามืดผู้ยิ่งใหญ่กระตุกปาก
"จักรพรรดิ นั่นน้องสาวของท่านเหรอ?"
ต้วนมู่เหล่ยไม่ตอบ
สายตาของเขาจับจ้องอยู่ที่ต้วนมู่หรง
เด็กสาวคนนั้น ผอมลงกว่าในความจำเล็กน้อย
ชุดสกปรก
หัวเข่าก็ถลอก
เธอยังคงกำจี้นั้นไว้
ต้วนมู่เหล่ยเงียบไปสองวินาที
อุณหภูมิในวังเริ่มลดลง
จักรพรรดิเงามืดผู้ยิ่งใหญ่รู้จักกาลเทศะ รีบหุบปาก
มันสัมผัสได้ว่าคนบ้าคนนี้ตอนนี้น่ากลัวกว่าตอนไล่ล่ามันเป็นพันปีเสียอีก
ต้วนมู่เหล่ยเงยหน้า มองไปที่ขอบม่านแสง
ร้อยเมตรออกไป
สัตว์จระเข้กำลังเข้าใกล้
ในเลนส์ตาสีทองของเขา พิกัดสายเลือดหนึ่งปรากฏขึ้น
[การรับรู้สายเลือดจักรพรรดิล็อกเป้าแล้ว]
[เป้าหมายคนใกล้ชิด: ต้วนมู่หรง]
[สื่อกลาง: จี้หยินหยาง]
[กำแพงจักรวาล: ทะลุได้]
ต้วนมู่เหล่ยยกมือขวาช้า ๆ
นิ้วชี้แตะบนความว่างเปล่า
"หรงหรง"
"อย่ากลัว"
ระลอกคลื่นสีทองหนึ่งแผ่ออกจากปลายนิ้วเขา
มันทะลุผ่านวังจักรพรรดิ
ทะลุผ่านจักรวาลแสงสว่าง
ทะลุผ่านเปลือกกฎของดินแดนต้องห้ามชะตาประเทศ
ผ่านดินแดนรกร้างที่เต็มไปด้วยหมอกแดง
สุดท้าย ตกลงบนจี้หยินหยางที่คอต้วนมู่หรง
ในถ้ำ
จี้ที่เย็นเฉียบ Suddenly ร้อนวาบหนึ่งครั้ง
ต้วนมู่หรงก้มมอง
ใจกลางจี้
จุดแสงสีทองหนึ่งสว่างขึ้น