หนึ่งประโยคก็ทำให้คลุมเครือไปหมด
อันที่จริง ตั้งแต่ที่ได้รับแม่แบบจางหวยอี้และใช้มันโดยไม่ปิดบังตั้งแต่แรก ฉินหยุนก็คิดถึงสถานการณ์นี้ไว้แล้ว
ในโลกผู้วิเศษ การสืบทอดวิทยายุทธ์เข้มงวดเป็นอย่างยิ่ง
หากไม่เป็นเช่นนั้น ลวี่ฉือก็คงไม่เป็นหมาบ้าขนาดนั้น
จวนฟ้าประทาน แม้จะไม่ถึงขั้นเหลวไหลอย่างหมู่บ้านสกุลลวี่ แต่จะให้จางจือเหวยกับพวกยอมให้วิชาลับแพร่ออกไปนั้น เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด
ตัวเอกจางฉู่หลาน ก็เพราะมีสายเลือดจวนฟ้าประทาน และท่านปู่ของเขากับเทพสวรรค์อาวุโสเป็นศิษย์พี่ศิษย์น้องกัน
พอตรวจสอบฐานะแน่ชัดแล้ว จึงอนุญาตให้คืนสู่ตระกูลและใช้มนต์แสงทองกับคัมภีร์สายฟ้าได้
ในกรณีเดียวกัน ถ้าอธิบายสายสืบทอดที่ชัดเจนไม่ได้
ถึงตอนนั้น ถ้าจางหลิงอวี้ทำลายมือไม้ไม่ได้ เกรงว่าเทพสวรรค์อาวุโสอาจจะลงมือเองก็ได้!
ดังนั้น เพื่อรับมือกับเรื่องนี้ ตั้งแต่แรกเริ่ม ฉินหยุนก็เตรียมการไว้แล้ว
โยนความผิดทั้งหมดใส่หัวจางหวยอี้!
อย่างไรเสีย ในฐานะหนึ่งในสามสิบหกโจรเจี่ยเซิน จางหวยอี้หลบหนีมาเนิ่นนาน ระหว่างทางจะเจออะไร จัดการอะไรไว้บ้าง ก็ไม่มีใครรู้แน่ชัด
ศิษย์ปิดสำนัก ศิษย์สืบทอดสายตรง แท้จริงแล้วจะเป็นอะไร ก็แค่ปากเราพูดเท่านั้น?
บางทีจางอวี่เต๋อบุตรชายของจางหวยอี้อาจจะรู้ความจริง แต่ตราบใดที่เขายังไม่ออกมา คำโกหกของเราก็ไม่มีใครเปิดโปงได้
แถมเกี่ยวพันกับกบฏเจี่ยเซิน ต่อให้นักพรตใช้ญาณหยั่งรู้ ก็พิสูจน์คำพูดเราว่าจริงเท็จไม่ได้