แต่ว่า...
แม้รู้ว่าราคาอาจสูงไปบ้าง แต่เมื่อฉินหยุนเอ่ยปากแล้ว กวนสือฮวาที่อดใจไม่ไหวก็เอ่ยเสียงหนักแน่น
“หาก ข้าหมายถึงหาก
หากเชิญนายน้อยฉินไปสังหารหวังอ่าย ไม่ทราบว่าราคาจะอยู่ที่เท่าใด?”
“หวังอ่ายแห่งสิบผู้เฒ่างั้นหรือ?
คิดว่าท่านผู้อาวุโสคงทราบดี วิชาผนึกเทวลักษณ์ของตระกูลหวังนั้นรักษาชีวิตได้เก่งกาจไม่ธรรมดา ต่อให้เป็นข้าเองก็ยังต้องหาโอกาสเหมาะ ใช้ไม้ตายสักหน่อยถึงจะสำเร็จ
อีกทั้งอิทธิพลของสิบผู้เฒ่า... รวมแล้วอย่างน้อยก็ต้องสองสามพันล้านกระมัง?”
สองสามพันล้านฆ่าหวังอ่าย ข้อตกลงนี้คุ้มค่าหรือไม่?
สำหรับกวนสือฮวาแล้ว นับว่าสูงเกินไปจริงๆ
แต่หากเปลี่ยนเป็นเฟิงเจิ้งหาวเล่า
ด้วยความเด็ดขาดของผู้นั้น ขอเพียงฉินหยุนไม่เปิดโปงตัวตนของเขา ต่อให้ให้เฟิงเจิ้งหาวเพิ่มเงินอีกเท่าตัว เขาก็ยอมควัก!
เห็นสีหน้ากระอักกระอ่วนของกวนสือฮวา เมื่อรู้ว่าบรรลุจุดประสงค์แล้ว ฉินหยุนก็ลดเป้าหมายลงทันที เผยจุดประสงค์ที่แท้จริงออกมา
“แน่นอน หากท่านผู้อาวุโสเห็นว่าราคาสูงไป ก็ใช่ว่าจะทดแทนด้วยสิ่งอื่นไม่ได้”
“สิ่งใดหรือ?” กวนสือฮวาเอ่ยถามอย่างสงสัย ลืมไปแล้วว่าตนกำลังถูกฉินหยุนชักนำ
“ได้ยินมานานแล้วว่าตระกูลหม่าแห่งตงเป่ยสืบทอดไม่ขาดสาย มีผู้แข็งแกร่งมากมาย หากให้ผู้น้อยได้ชมซากของบรรพชนท่านผู้อาวุโสสักครั้ง ทางข้าก็ยินดียกเว้นค่าตอบแทนไปบ้าง
วางใจ เพียงแค่ชมเท่านั้น ไม่มีทางทำลายซากเด็ดขาด!”
เข้าใจแล้ว!
สิ้นคำของฉินหยุน กวนสือฮวาผู้เจนโลกก็กระจ่างแจ้งในพริบตา
มิน่าล่ะถึงร่ำรวยเป็นอิสระแล้ว ฉินหยุนก็ยังทำเรื่องขุดสุสานลักศพ
ตอนแรกเมื่อรู้ข่าวนี้ กวนสือฮวายังนึกว่าฉินหยุนมีรสนิยมพิเศษ แต่ดูจากตอนนี้ เกรงว่าพลังพิเศษแต่กำเนิดของเขาคงเกี่ยวข้องกับซากผู้แข็งแกร่ง!