ค่ำคืนมืดสนิท หลังจากจัดเก็บของโบราณทั้งหมด และคัดเลือกร่างศพสำหรับแผนการต่อไปแล้ว
ส่งความคิดฟุ้งซ่านออกไป ฉินหยุนก็เตรียมปรับลมปราณสงบจิตใจพักผ่อนสักหน่อย
แต่ก่อนที่ฉินหยุนจะได้อาบน้ำนอน มือถือที่กำไว้ก็สั่นขึ้นมากะทันหัน
คนโทรมา—เฟิงซาเยี่ยน!
"ดึกดื่นป่านนี้ นางตามหาข้ามีธุระอะไร?"
สายดึกดื่น ชายหญิงอยู่กันตามลำพัง แถมยังมีบทเรียนคืนละห้าร้อยก่อนหน้านี้
ฉินหยุนเลิกคิ้วโดยไม่รู้ตัว ในใจนึกว่า คุณหนูเฟิงผู้นี้ เกรงว่าคงอยากให้ข้าหาเงินพิเศษอีกแล้วกระมัง?
ถึงเงินจะน้อยไปหน่อย แต่เมื่อพิจารณาจากผมสีขาว และรูปร่างอันร้อนแรงของเฟิงซาเยี่ยนแล้ว ได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้กันสักหน่อย ก็ถือว่าดี
อยู่ในป่าลึกตงเป่ยมาตั้งนาน จะพักผ่อนหาความสำราญเสียหน่อยไม่ได้เลยหรือ?
คิดได้ดังนี้ ฉินหยุนก็เลื่อนหน้าจอ รับสาย
"ว่าไง คุณหนูเฟิงติดต่อมายามวิกาล มีเรื่องอะไรหรือไม่?
ถ้าเป็นเรื่องเครื่องถ้วยหรูเหยา ก็ไม่ต้องพูดอะไรมากแล้ว คำขอบคุณก่อนหน้านี้ก็ได้กล่าวไปแล้ว!"
แต่ที่ทำให้ฉินหยุนสงสัยก็คือ ปลายสายหาได้มีความออดอ้อนอ่อนหวานแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม น้ำเสียงของเฟิงซาเยี่ยนกลับเคร่งขรึมยิ่งนัก
"คุณชายฉิน ติดต่อมายามวิกาล รบกวนด้วยแล้ว!"
"แต่มีเรื่องหนึ่ง ข้าว่าท่านควรจะได้รับรู้ไว้
จางหลิงอวี้ ผู้บำเพ็ญขั้นสูงแห่งจวนฟ้าประทานเขาหลงหู่ ลงจากภูเขาแล้ว ตอนนี้อยู่ที่ป่ารกร้างนอกมหาวิทยาลัยนานไค!"
"เป้าหมายคือจางฉู่หลาน หากข้าเดาไม่ผิด จางหลิงอวี้คงมาตรวจสอบเรื่องการรั่วไหลของมนต์แสงทอง!"
สมเป็นบุตรสาวของเฟิงเจิ้งหาว พูดจาได้อ้อมค้อมยิ่งนัก