ศพแรก อยู่ไกลถึงแดนตะวันตก แท้จริงแล้วก็คือราชินีเจ็ดตาวิจิตรในอาณาจักรเจ็ดตาวิจิตรนั่นเอง
ไม่ว่าจะเป็นในนิยายหรือภาพยนตร์ ฉินหยุนยืนยันได้ เพราะผลจากท่อนไม้สวรรค์คุนหลุนและบุกหอมศพ เหตุนี้เอง
ศพของราชินีเจ็ดตาวิจิตรแม้ผ่านพันปี ก็ยังไม่มีร่องรอยเน่าเปื่อยแม้แต่น้อย
ตรงตามเงื่อนไขของระบบอย่างสมบูรณ์!
ส่วนเรื่องพลังฝีมือนั้น...
ราชินีเจ็ดตาวิจิตรผู้ตื่นเนตรมารไร้ขอบเขตจากเหตุการณ์ประจวบ ยืนยันได้ว่านางคือผู้วิเศษผู้หนึ่ง
ส่วนระดับพลังที่แท้จริงสูงต่ำเพียงใด...
ไม่เหมือนที่ศาสตราจารย์เฉินยกย่องเกินจริงถึงเพียงนั้น ฉินหยุนมองปัญหานี้อย่างมีเหตุผลทีเดียว
สำนวนพูดว่ายังไงนะ?
ในน้ำตื้นเลี้ยงมังกรไม่ได้ ทำได้เพียงเลี้ยงตะพาบ!
อย่ามัวมองว่าเรื่องเล่าสามสิบหกแคว้นแห่งแดนตะวันตกจะยิ่งใหญ่เพียงใด แต่เอาเข้าจริงก็คืออารยธรรมโอเอซิสแห่งหนึ่ง
สภาพภูมิศาสตร์เช่นนี้ หนึ่งแคว้นอย่างมากก็แค่ประชากรหลักแสน จะระดมกำลังพลได้เป็นพันนับว่าเป็นแคว้นเข้มแข็งแล้ว
หากเก่งกาจจริง คนปกติที่ไหนจะละทิ้งแผ่นดินกลางอันอุดมสมบูรณ์ ภูมิอากาศน่าอยู่ ไปหลบซ่อนในทะเลทรายเล่า?
หรือว่ามันเป็นเพราะความชอบ?
อีกทั้งแคว้นที่แม่ทัพติ้งหย่วนโหวปันเชาก็สามารถปราบได้ง่ายดาย ต่อให้มีผู้แกร่งกล้าก็คงไม่ถึงขั้นแข็งแกร่งเกินไป!
ตัดทิ้งความสามารถพิเศษของเนตรมารไร้ขอบเขต พูดกันแค่เรื่องปราณฝึกฝน ฉินหยุนคาดว่าราชินีเจ็ดตาวิจิตรยังสู้อ๋าวไป้ไม่ได้ด้วยซ้ำ