ราตรีสงัดลึก มีเพียงเสียงลมหวีดหวิวดังมาจากภายนอก
ตรอกหย่งชาง จวนหลังที่สองท้ายตรอก เรือนหลังทางทิศตะวันออกสุด
กลิ่นหอมอ่อน ๆ ลอยออกมา เพียงชั่วครู่ก็ถูกกระแสลมหนาวที่พัดกรรโชกซัดพาไป
ณ มุมห้อง ทารกในผ้าอ้อมลืมตาโพลง ใบหน้าเต็มไปด้วยความตกตะลึง
"เป็นไปได้อย่างไร?... หรือว่าเขาจะมีพรสวรรค์ล้ำเลิศแต่สวรรค์ประทานจริง ๆ ?"
"แม้ข้าจะให้วิธีการหลอมโอสถโดยละเอียดแก่เขาแล้ว แต่ไม่มีทางสำเร็จได้ในครั้งเดียว แถมยังสมบูรณ์เพียงนี้!"
ลั่วอวิ๋นซวงรู้สึกเหลือเชื่อยิ่งนัก นางหลอมโอสถในครั้งนั้น ก็เริ่มมาจากกระบี่เก้าทบฝึกปราณ และอาจารย์ของนางยังสาธิตให้ดูด้วยตนเองหลายครั้ง ลั่วอวิ๋นซวงจึงทำสำเร็จในครั้งเดียว หลอมเป็นโอสถสามัญ
นางเคยคิดว่า ด้วยวัตถุดิบมากมายเท่านี้ เฉินหวยอันจะหลอมสำเร็จสักหนึ่งเม็ดก็ถือว่ามีพรสวรรค์แล้ว แต่การสำเร็จในครั้งเดียว แถมยังมีกลิ่นหอมโอสถ ใกล้เคียงกับโอสถทิพย์นั้น ช่างเกินปกติไปหน่อย
โอสถมีสิบขั้น ขั้นหนึ่งคือโอสถสามัญ เป็นโอสถพื้นฐานที่สุด ใช้สำหรับวางรากฐานให้ผู้เริ่มฝึกยุทธ์ เสริมสร้างกระดูกและเส้นเอ็น เพิ่มพูนลมปราณ
ขั้นสองคือโอสถทิพย์ เมื่อหลอมเสร็จจะมีกลิ่นหอมโอสถ ใช้สำหรับผู้อยู่ในขั้นเลือดกลั่นเพื่อยกระดับการฝึก
ขั้นสามโอสถล้ำค่า เริ่มปรากฏลวดลายโอสถจาง ๆ ขั้นสี่โอสถลึกล้ำ ตัวโอสถเกิดลายเมฆอัสนี...
กระบี่เก้าทบฝึกปราณเดิมคือโอสถขั้นหนึ่ง ด้วยข้อจำกัดของวัตถุดิบดั้งเดิม ไม่มีทางเป็นโอสถขั้นสองได้ แต่บัดนี้กลับปรากฏกลิ่นหอมโอสถจาง ๆ
"ปลอม! ต้องเป็นของปลอม! หรืออาจเป็นเพราะโชคดีของเขา!"
แม้เห็นกับตา ลั่วอวิ๋นซวงก็ไม่เชื่อ ใต้หล้าจะมีอสูรพรสวรรค์เช่นนี้