จวนของหลินไป๋หยาง มีการอารักขาอย่างแน่นหนา นอกจาก "ค่ายกลลวง" ที่ลานด้านหน้าแล้ว ด้านหลังจวนยังมีนักรบดาบกว่ายี่สิบนายผลัดเปลี่ยนกันลาดตระเวน
นักรบดาบเหล่านี้ล้วนมีฝีมือวิชายุทธ์ยอดเยี่ยม ส่วนใหญ่บรรลุถึงขั้นฝึกหนัง
ในจำนวนนั้นยังมีนักรบดาบใหญ่ที่บรรลุถึงขั้นฝึกลมปราณ พวกเขาล้วนเป็นคนตระกูลหลินที่ปลดเกษียณจากกองบัญชาการปราบปราม
นี่เป็นกฎที่ไม่ได้เขียนไว้ของอำเภอเฟิงหลิง ผู้ที่ปลดเกษียณจากกองบัญชาการปราบปราม ถ้าไม่ตายก็ต้องเข้าไปอยู่ในสี่ตระกูลใหญ่ และคนเหล่านี้ยังห้ามสอนวิชายุทธ์หรือวิธีฝึกปรือใดๆ แก่ผู้ใด รวมถึงบุตรหลานของพวกเขาเองด้วย
หลินไป๋หยางพาเฉินหวยอันมาที่ลานด้านหลัง เฉินหวยอันก้มหน้าตลอด ไม่ได้มองสำรวจรอบๆ ฟ้าสลัวจนมองไม่เห็นสิ่งของโดยรอบชัดเจน
"เอี๊ยด!"
หลินไป๋หยางเปิดประตูห้องบานหนึ่ง แล้วหลีกครึ่งตัวให้
"แผนที่เก็บยาฝูหลง อยู่ข้างในนี้ จำไว้ เจ้ามีเวลาแค่ครึ่งธูปเท่านั้น!" หลินไป๋หยางย้ำเตือนอีกครั้ง
"ขอรับ! ท่านเจ้าสำนัก!"
เฉินหวยอันเดินเข้าไปในห้อง ภายในห้องเต็มไปด้วย "ตะเกียงส่องนิรันดร์" นับพันดวง สว่างไสวดุจกลางวัน
ห้องกว้างขวางมาก เกือบจะเท่ากับเรือนร้อยสมุนไพรทั้งหลัง แผนที่เก็บยาฝูหลงใช้โครงไม้ค้ำยันหลายอัน คลี่ออกเป็นรูปพัดตั้งอยู่บนพื้น
กลางห้องยังมีโต๊ะยาวมากตัวหนึ่ง กินพื้นที่เกือบครึ่งห้อง บนโต๊ะคือ "แบบจำลองภูมิประเทศ" ของภูเขาฝูหลง
"ละเอียดจริงๆ!"
ภาพแผนที่นี้สร้างความตื่นตะลึงให้แก่เฉินหวยอันอย่างยิ่ง เขารีบเข้าไปใกล้ เริ่มค้นหาสมุนไพรชนิดหนึ่ง นั่นคือหญ้าหนวดมังกร
ลำต้นและใบของสมุนไพรนี้ไม่มีฤทธิ์อะไร มีเพียงรากหนวดเท่านั้นที่เป็นยาชั้นดีสำหรับช่วยฝึกฝนลมปราณ
แผนที่เก็บยาฝูหลงมีขนาดใหญ่มาก ยกเว้นพื้นที่ใจกลางที่ยังไม่เคยสำรวจ ที่อื่นๆ ล้วนแนะนำการกระจายตัวของสมุนไพรต่างๆ ทั้งยังทำเครื่องหมายระบุสัตว์ดุร้ายที่ปรากฏในแต่ละพื้นที่ ทางเล็ก ทางลัด ฯลฯ รวมไปถึงแม่น้ำใต้พิภพใต้หุบผาจั้งหลง ก็ถูกวาดเอาไว้ด้วย