วันที่ห้าเดือนสิบปีติ๋วโหย่ว เป็นวันมงคลหายาก และเป็นวันรับอนุภรรยาของหลินไป๋หยาง
เนื่องจากเป็นบุตรอนุภรรยา และเขาทำตัวสมถะมาตลอด งานรับอนุภรรยาครั้งนี้จึงจัดเรียบง่าย แค่ตั้งโต๊ะกินข้าวในครอบครัว
ห้องอาหาร โต๊ะยาวขนาดใหญ่วางเต็มไปด้วยของป่าและอาหารทะเลเลิศรส
แต่คนน้อยไปหน่อย ดูเงียบเหงา
นับรวมหลินไป๋หยางก็แค่เจ็ดคนเท่านั้น
เฉินหวยอันนั่งตำแหน่งรอง ป่านนี้เขาเป็นคนโปรดของหลินไป๋หยาง
ทุกคนนำของขวัญออกมา เฉินหวยอันก็ไม่เว้น เตรียมต้นยาบำรุงหยางบำรุงไตไว้ต้นหนึ่ง
พอทักทายเสร็จ ทุกคนนั่งลง หลินไป๋หยางยิ้มกล่าวว่า "ไม่ได้รวมตัวพร้อมหน้ากันขนาดนี้นานแล้ว!"
คนพวกนี้ ปกติเฉินหวยอันไม่ค่อยได้ติดต่อ บางคนเคยเจอสองสามครั้งแต่ก็ไม่รู้ชื่อ
"อาหลิว คนเหล่านี้คือมือดีของข้า เช่นเดียวกับเจ้า เป็นแขนซ้ายขวาของข้า ปกติพวกเขางานยุ่งกันมาก วันนี้ว่าง มารู้จักกันไว้!"
หลินไป๋หยางแนะนำให้เฉินหวยอันรู้จัก
"หลินหยาง นักดาบใหญ่แห่งโรงยาซื่อหลิน ถอนตัวจากกองบัญชาการปราบปรามมาหกเจ็ดปีแล้ว เวลาทีมเก็บยาเข้าป่า ล้วนมีเขานำนักดาบคอยอารักขา เจ้าต้องสร้างสัมพันธ์กับเขาให้ดี!"
คนที่นั่งข้างเฉินหวยอัน หน้าแดงเหมือนพุทรา สะพายดาบเก้าห่วงดำสนิทที่เอว รูปร่างล่ำสัน ดูแวบเดียวก็รู้ว่าเป็นผู้ฝึกยุทธ์
"หัวหน้าเฉิน ต่อไปนี้ช่วยดูแลกันด้วย!"