อำเภอเฟิงหลิง ท่าเฟิงหลิง
เฉินหวยอันเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นระหว่างทางอย่างคร่าว ๆ ว่าหลังจากพวกเขาไปถึงหุบผาจั้งหลง ก็พบเถามังกรเกล็ด ขณะเดียวกันก็มีผีร้ายปรากฏขึ้น สังหารหัวหน้าหน่วยดาบหลินหยาง ในช่วงเวลาคับขัน จ้าวเชอจากกองบัญชาการปราบปรามก็ปรากฏตัวขึ้น สังหารผีร้ายด้วยหอกเพียงกระบวนท่าเดียว
"กองบัญชาการปราบปราม จ้าวเชอ?"
หลินไป๋หยางคุ้นเคยกับชื่อนี้ดี นี่คือคนที่มีพรสวรรค์สูงสุดในกลุ่มคนรุ่นใหม่ของกองบัญชาการปราบปรามในขณะนี้ อายุเพิ่งยี่สิบต้น ๆ ก็ได้เป็นผู้บังคับกองธงใหญ่ ฮึกเหิมผยอง ก่อนเข้าฤดูหนาวนำทัพเข้าปราบโจรในป่า ถูกซุ่มโจมตี สูญเสียอย่างหนัก มาบัดนี้ถูกปลดจากตำแหน่งผู้บังคับกองธง ให้กลับไปสำนึกผิดอยู่ที่บ้าน
"เขามาปรากฏตัวในภูเขาฝูหลงได้อย่างไร?"
"เรื่องนี้... ข้าน้อยก็ไม่ทราบชัด ดูเหมือนกำลังปฏิบัติภารกิจลับบางอย่าง เรื่องของกองบัญชาการปราบปราม ข้าน้อยก็ไม่กล้าสืบถามมากความ!" เฉินหวยอันตอบอย่างคลุมเครือ
"อืม กลับไปก่อนเถิด รอให้ข้าไปที่กองบัญชาการปราบปรามสักสักเที่ยว แล้วค่อยถามให้รู้เรื่อง!"
เรื่องนี้เกี่ยวพันกันใหญ่หลวง หมาป่าหิมะสองตัวนั้นมีมูลค่ามหาศาล และยังมีนักรบขั้นฝึกลมปราณตายไปอีกหนึ่ง จึงย่อมต้องสืบสวนให้กระจ่าง ไม่อาจฟังเพียงคำพูดด้านเดียวของเฉินหวยอันได้
หากไร้ซึ่งพยานบุคคลอย่างจ้าวเชอ หลินไป๋หยางอาจจับเฉินหวยอันขังไว้โดยตรงแล้ว
คนของกองบัญชาการปราบปรามมีสถานะเหนือล้ำในอำเภอเฟิงหลิง จ้าวเชอเองก็เป็นบุตรอนุภรรยาของสกุลจ้าว ย่อมไม่มีทางสมคบกับคนชั้นต่ำอย่างเฉินหวยอัน หลินไป๋หยางก็ไม่ได้คิดมาก รอไปสอบถามที่กองบัญชาการปราบปรามคราหนึ่ง ความจริงก็จะกระจ่างเอง
ในสายตาของหลินไป๋หยาง เฉินหวยอันเป็นคนฉลาดหลักแหลมในการทำงาน มีชื่อเสียงอยู่ภายนอก แถมยังมีฝีมือจริง สามารถหาเงินพิเศษมาให้ตนได้ หากจะลงมือจัดการเขา ก็ยังเสียดายอยู่บ้าง