เรือนร้อยสมุนไพร กลิ่นหอมเนื้ออบอวลไปทั่ว ไหนเลยพวกกรรมกรเหล่านี้จะได้กินเนื้อมานานเท่าใด ต่อให้เป็นกัวต้าชวนกับพวก ก็ไม่ได้ลิ้มรสเนื้อมาหลายวันแล้ว
รายได้ของคนในทีมเก็บยาสูงกว่าครัวเรือนเร่ร่อนทั่วไปมาก ถึงกระนั้นก็ยังต้องอยู่อย่างประหยัด ไม่ถึงวันเทศกาลตรุษปีใหม่ ใครก็ไม่ยอมกินเนื้อสักสองสามคำ
เมื่อก่อน ตอนที่หลินฟู่ยังอยู่ อาหารของทีมเก็บยานอกจากผักเขียวก็มีแต่ผักเขียว ถ้าแต่ละคนไม่มีวิชาติดตัวได้กินของส่วนตัวบ้าง ก็คงอยู่ไม่ได้นานแล้ว
เฉินหวยอันซื้อเนื้อส่วนดีกลับมา ไม่ได้เอาไปเข้าลานส่วนตัวของตน แต่ยกให้อูโยวโดยตรง
แม้จะเหน็ดเหนื่อยมาทั้งวัน แต่เพื่อจะได้กินของดีสักมื้อ อูโยวก็ไม่ปริปากบ่น
เกี๊ยวแป้งบางไส้แน่น กัดเข้าไปคำหนึ่ง ก็เป็นไส้เนื้อล้วน ๆ นี่เป็นอาหารที่แม้แต่ในฝันก็ไม่เคยเห็น
เฉินหวยอันให้หัวซานหลางไปขนเหล้ายาบำรุงที่ลานของตนมาให้ แต่ละคนรินเหล้าใส่ชามใหญ่เต็มหนึ่ง เหล้ายาบำรุงนี้เขาปรุงอย่างพิถีพิถัน ขับไล่ความหนาวเย็น ทำให้ร่างกายอบอุ่น จิบเหล้าที่เพิ่งอุ่นร้อนแล้วคำหนึ่ง ทั่วร่างจะรู้สึกผ่อนคลายสบายอย่างยิ่ง ช่วยคลายความเหนื่อยล้าได้ดี
"วันนี้ทุกคนลำบากกันแล้ว อีกสองสามวัน เรื่องการแจกจ่ายยาก็จักจบลงได้สักที ทุกคนอดทนต่อไปอีกหน่อย!"
เฉินหวยอันยกชามใหญ่ขึ้น
"นี่เป็นหน้าที่ที่พวกเราควรทำอยู่แล้ว ยังทำให้หัวหน้าเฉินสิ้นเปลืองถึงเพียงนี้!"
อาหารเต็มโต๊ะนี้ อย่างน้อยก็ต้องใช้เงินถึงหนึ่งตำลึง โดยเฉพาะเหล้ายาบำรุง ยิ่งไม่อาจประเมินค่าได้
ช่วงก่อนหน้านี้ อาศัยวาสนาจากเฉินเอ้อร์โกว ทุกคนก็ได้ปรับปรุงอาหารการกินกันแล้ว เพิ่งผ่านไปไม่กี่วัน ก็ได้กินเกี๊ยวไส้เนื้ออีก ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยว่าทีมเก็บยาจะมีอาหารดี ๆ เช่นนี้