หลังกินข้าวเสร็จ พ่อจี้กับแม่เลี้ยงจี้ก็ออกไปทำงาน
จี้หยางโยนเสื้อผ้าที่ใส่เมื่อวานให้จี้ม่าน “ซักให้สะอาดด้วย”
“ฝันไปเถอะ!”
จี้หยางกอดอก “ไม่ซักก็ได้สิ ถ้าเธอไม่ซัก ฉันจะทำป้ายผ้าแล้วไปเดินวนเวียนแถวที่ทำงานของเจียงจื้อหย่วนสักรอบ”
เธอเชิดคางขึ้นน้อย ๆ มองจี้ม่านด้วยแววตาเหยียดหยาม “บนป้ายก็เขียนว่า ‘น้องสาวฉันกับแฟนแอบจูบกัน!’ แบบนี้ต้องเร้าใจสุด ๆ ไปเลย!”
“เธอ...” จี้ม่านรู้สึกว่าตั้งแต่เมื่อวานเป็นต้นมา เวลาต้องรับมือกับจี้หยาง เธอก็มักจะรู้สึกจนปัญญาอยู่เสมอ
พอนึกถึงชาติก่อน ทั้งที่เธอกับเจียงจื้อหย่วนรักกันแท้ ๆ แต่กลับต้องยอมให้เจียงจื้อหย่วนกับจี้หยางแสร้งเป็นสามีภรรยาเพื่อรักษาเสถียรภาพราคาหุ้นบริษัท พอถึงเทศกาลปีใหม่ก็ยังต้องอวดความรักกันบนอินเทอร์เน็ต ในนิตยสาร และในโทรทัศน์ เธอก็โมโหแทบตาย
ชาตินี้เธอเองก็อยากให้จี้หยางได้ลิ้มรสความรู้สึกที่ถูกอวดความรักใส่หน้าบ้าง ถึงได้จงใจทำตัวสนิทสนมกับเจียงจื้อหย่วนตอนจี้หยางเข้ามาใกล้ ใครจะคิดว่ากลับกลายเป็นหลักฐานให้จี้หยางใช้เล่นงานเธอ น่าโมโหจริง ๆ
“จะซักไหม?”
จี้ม่านไม่ตอบ หยิบเสื้อผ้าขึ้นมาโยนลงกะละมังอย่างแรง
จี้หยางยิ้ม พอเห็นคนอื่นโมโห เธอก็รู้สึกสะใจขึ้นมา ท้องฟ้าดูฟ้ากว่าเดิม ดอกไม้หอมกว่าเดิม แม้แต่อากาศก็สดชื่นขึ้นด้วย
เธอแปรงฟันล้างหน้า เปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วเหลือบมองปฏิทินบนผนัง อ๊ะ ต้องรีบแล้วสิ
อาศัยจังหวะที่จี้ม่านไม่ทันสังเกต จี้หยางเข้าไปในห้องของพ่อจี้แล้วหาเล่มทะเบียนบ้านออกมา ถ้าผู้ชายคนนั้นเหมาะจริง ๆ เธอก็จะไปจดทะเบียนกันเลย