หยางอวี้เหมยกับหลิวเย่าจงกำลังจะแต่งงานกัน วันนี้ทั้งคู่ออกมาซื้อของใช้สำหรับงานแต่ง
กระติกน้ำ อ่างล้างหน้า ผ้าคลุมผ้านวม สบู่ และของอื่น ๆ ล้วนต้องซื้อ
พอเห็นจี้หยางกับเจียงเหย่ หยางอวี้เหมยก็ชะงักไปครู่หนึ่ง แต่ไม่นานก็เบือนหน้าหนี ทำเหมือนไม่รู้จักกัน
เธอย้ายจากห้องกระจายเสียงไปอยู่ห้องเก็บเอกสาร แม้งานที่นั่นจะค่อนข้างสบาย แต่เมื่อเทียบกับห้องกระจายเสียงแล้ว เธอยังชอบงานที่ห้องกระจายเสียงมากกว่า
ทั้งมีหน้ามีตา ทั้งดูโดดเด่น
ถึงจะตรวจพบแล้วว่าคนที่เปิดเครื่องบันทึกเสียงคือเกาชิ่งหลิน แต่เธอก็ยังไม่ชอบจี้หยางอยู่ดี
พูดให้จริงก็คงเป็นเพราะนิสัยไม่ถูกกัน
หลิวเย่าจงกลับต่างจากหยางอวี้เหมยอย่างเห็นได้ชัด พอเห็นจี้หยาง ดวงตาของเขาก็เป็นประกายขึ้นมา ก่อนจะดึงหยางอวี้เหมยเดินเข้าไปทักทายอย่างกระตือรือร้น
“สหายเจียง สหายจี้ สบายดีหรือ ผมหลิวเย่าจง เป็นคู่หมายของหยางอวี้เหมย ก่อนหน้านี้ผมได้ยินอวี้เหมยพูดถึงพวกท่าน รู้ว่าเธอมีเรื่องไม่เข้าใจกันกับพวกท่านอยู่บ้าง”
“ผมพอจะเข้าใจแล้วว่าเรื่องนี้มีสาเหตุจากผม คิดว่าอวี้เหมยคงเข้าใจสหายจี้ผิดไป การคัดเลือกครั้งนั้นยุติธรรมและเที่ยงตรง สหายจี้ได้รับเลือกก็เป็นเรื่องสมควรแล้ว”
“อวี้เหมยเพียงแค่ไม่พอใจแทนผมที่ไม่ได้รับเลือก เธอเป็นคนตรงไปตรงมา บางครั้งพูดจาไม่เหมาะสมหรือทำอะไรไม่ดีไปบ้าง ก็ขอพวกท่านโปรดให้อภัย”
“ผมขออภัยแทนเธอด้วย”
ภายหลังหลิวเย่าจงค่อย ๆ สนใจจี้หยาง จึงลองถามหยั่งเชิงหยางอวี้เหมยถึงต้นตอความขัดแย้งระหว่างเธอกับจี้หยาง ถึงได้รู้ว่าเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับตัวเขาด้วย