“พี่ใหญ่เป็นพี่สาวที่ดีที่สุดในใต้หล้าเลย พวกเรามีพี่สาวอย่างพี่ ถือเป็นโชคดีใหญ่หลวงจริง ๆ”
“มีแต่พี่นี่แหละที่คอยห่วงเจียงเหย่กับแม่อยู่ตลอดเวลา ถ้าเป็นคนอื่น ใครจะใส่ใจขนาดนี้กันล่ะ ได้ไก่มาตัวหนึ่งยังแบ่งครึ่งหนึ่งส่งกลับบ้านเดิม น้ำใจแบบนี้หาได้ยากจริง ๆ”
“นี่ไง ฉันก็ว่าแล้ว นิสัยดี ๆ ของเจียงเหย่ต้องเป็นเพราะพี่ใหญ่สั่งสอนมาตั้งแต่เด็กแน่ ๆ มีพี่สาวอย่างพี่เป็นแบบอย่างอยู่ข้างหน้า เจียงเหย่ถึงได้เก่งขนาดนี้”
“อีกอย่างพี่ใหญ่ก็รู้มากขนาดนี้ ต่อไปบ้านเรามีเรื่องอะไร ฉันต้องมาปรึกษาพี่เป็นคนแรกแน่นอน”
“พี่ใหญ่มีประสบการณ์กว้างขวาง รู้จักวางตัว พูดจามีเหตุผล ฉันฟังพี่ไม่มีทางผิดแน่”
“มีแต่พี่ที่รักและเป็นห่วงน้องชาย ถึงได้พูดเตือนฉันจากใจทุกคำ ถ้าเป็นคนอื่นใครจะยอมเปลืองน้ำลายขนาดนี้กันล่ะ ฉันรู้ดี พี่ทำทุกอย่างก็เพื่อพวกเรา”
พูดคำหวานเสียขนาดนี้ เธอไม่เชื่อหรอกว่าพี่สาวเจียงเหย่จะยังทำหน้าบึ้งอยู่ได้
เป็นอย่างที่คิด พอได้ฟังคำพูดของจี้หยาง สีหน้าของพี่ใหญ่เจียงก็คลายลง เผยรอยยิ้มออกมาบ้าง เธอกระแอมเบา ๆ แล้วทำท่าสุขุมกล่าวว่า “เข้าใจก็ดีแล้ว”
พูดจบ เธอก็ลุกขึ้น “แต่ดูพวกคนหนุ่มสาวอย่างพวกเธอแล้ว คงใช้ชีวิตไม่เป็นสินะ ดูพื้นนี่สิ เช้านี้ยังไม่ได้กวาดเลย เธอยังเด็กอยู่ ทำอะไรไม่ค่อยได้เรื่อง ผู้หญิงที่แต่งงานแล้วอย่างเราต้องขยันทำงานบ้านหน่อย ดูฉันทำแล้วก็หัดเรียนรู้ไว้”
จากนั้นเธอก็ลงมือจัดบ้านอย่างรวดเร็ว
โต๊ะถูกเช็ดจนเงาวับ พื้นก็ถูกกวาดสะอาดเอี่ยม แม้แต่ซอกมุมต่าง ๆ ก็ยังใช้ไม้ปัดฝุ่นขนนกปัดจนเกลี้ยง ห้องครัวก็ไม่เว้น ขอบมุมทั้งหลายถูกจัดเก็บใหม่อีกรอบ