ยุคเจ็ดศูนย์: ทะลุเข้าหนังสือแล้ว ใครยังจะสนพระนางกันล่ะ

ตอนที่ 207 บอกแล้วไงว่าดูไม่ได้ กลับไปเถอะ

6 นาที· 1.5K คำ

บางครั้งคนเราก็ได้รับอิทธิพลจากสภาพแวดล้อมรอบตัว

ยกตัวอย่างเช่น หากคนรอบข้างต่างคิดว่าการเรียนไม่มีประโยชน์ เมื่อได้รับอิทธิพลจากพวกเขา คุณก็อาจคิดว่าการเรียนไม่มีประโยชน์ไปด้วย

แต่ถ้าคนรอบตัวต่างชอบเรียนหนังสือ แถมยังขะมักเขม้นเรียนกันทุกวัน ราวกับต้นหญ้าแห้งที่ดูดซับความชุ่มชื้นจากสายน้ำซึ่งกว่าจะได้พบก็แสนยาก แล้วซึมซับความรู้จากหนังสือเข้าไป

คุณก็อาจถูกกระตุ้นจนขยันเรียนตามไปด้วย

ชาติที่แล้วจี้หยางชอบการแสดงมากกว่าการเรียน เพราะอยากเป็นนักแสดง เธอจึงทิ้งการเรียนไปไม่น้อย มหาวิทยาลัยที่สอบเข้าได้ก็เกี่ยวข้องกับการแสดง และไม่ได้กำหนดคะแนนวิชาสามัญไว้สูงนัก

ชาตินี้พอตกกลางคืนว่าง ๆ เธอก็มักลากเจียงเหย่มาเรียนด้วยกัน มีอีกคนอยู่เป็นเพื่อน การเรียนจึงไม่ได้น่าเบื่อ

ตั้งใจเรียนอย่างนี้มาหลายปี ในที่สุดก็สอบเข้ามหาวิทยาลัยเอได้

นับว่าไม่เสียแรงที่พยายามมาหลายปี ความมุ่งมั่นของเธอไม่สูญเปล่า

แต่สถานการณ์ของคนอื่นไม่เหมือนเธอ เธอรู้ว่าการสอบเข้ามหาวิทยาลัยจะกลับมาเปิดอีกครั้ง ตอนทบทวนบทเรียนจึงเน้นไปที่ความรู้บางส่วนที่อาจออกสอบ

ส่วนคนอื่นไม่รู้ พวกเขาเพียงชอบเรียนและรักการเรียนมาตั้งแต่แรก แม้หนทางข้างหน้าจะมืดมน ก็ยังคงเรียนหนังสือ

ตั้งแต่ประกาศว่าจะจัดสอบเข้ามหาวิทยาลัยจนถึงวันสอบ มีเวลาเพียงไม่กี่เดือน แต่พวกเขาก็สอบเข้าได้ เห็นได้ชัดว่าปกติไม่เคยทิ้งการอ่านหนังสือ แถมยังหัวดีเป็นอย่างยิ่ง

ในบรรดาคนฉลาดเหล่านี้ จี้หยางไม่ได้โดดเด่นอะไรเลย

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป