ด้านข้าง มารดาของเฉินเหวยตกใจจนหน้าซีดเผือด
นางตัวสั่นเทามองไปที่เฉินเยี่ยนชวนกับเจียงเย่า ปากก็พร่ำขอโทษเสียงเบาไม่หยุดว่า "ขอโทษนะ ข้าไม่ได้ตั้งใจ..."
นางก็แค่คิดว่า ชื่อเสียงของบุตรสาวตนถูกทำลาย ต่อไปจะแต่งงานก็ยากแล้ว กระทั่งหังโจวก็กลับมาไม่ได้ แต่ครอบครัวของสวี่ฉางเซี่ยที่หังโจวกลับอยู่ดีกินดี ในใจนางอึดอัดเหลือทน จึงอยากก่อกวนสกุลสวี่บ้าง
นางก็แค่อิจฉาที่สกุลสวี่รุ่งเรืองเฟื่องฟู แค่ทนไม่ได้ที่เห็นสวี่ฉางเซี่ยกับเจียงเย่ารักใคร่กลมเกลียวกัน
เฉินเยี่ยนชวนมองนางแล้วกล่าวว่า "พี่สะใภ้สาม วันนี้ข้าเชิญทุกคนมา ก็เพื่อให้ทุกคนได้เห็นว่า แท้จริงเจ้ามีความประพฤติเช่นไร สมควรเป็นคนของสกุลเฉินหรือไม่"
พูดจบ เฉินเยี่ยนชวนก็หันไปหาเฉินจาง "สามเจียง ตัวเจ้าเองคิดว่าอย่างไร"
เฉินจางถูกสองแม่ลูกเฉินเหวยถ่วงจนจะแย่แล้ว โดยเฉพาะอนาคตราชการของเขาอยู่ในกำมือเฉินเยี่ยนชวน พวกเขาอยู่ในระบบเดียวกัน
ถึงตอนนี้ มีทางเดียวเท่านั้น
เขาคิดแล้วคิดอีก กัดฟันพูดกับมารดาเฉินเหวยว่า "เราหย่ากันเถอะ!"
มีเพียงการหย่าเท่านั้น เฉินเหวยจึงจะตัดขาดจากสกุลเฉินอย่างสิ้นเชิง ต่อไปไม่ว่าเฉินเหวยจะทำอะไร ก็จะไม่ลามมาถึงเขาอีก
ครั้งก่อนที่เฉินเหวยเกิดเรื่อง เขาก็อยากหย่ากับมารดาเฉินเหวยแล้ว เพราะเฉินเหวยก็ไม่ใช่บุตรสาวแท้ ๆ ของเขา มีแต่ตัดความสัมพันธ์กับสองแม่ลูกให้สิ้นซาก พวกนางถึงจะไม่อาศัยเส้นสายของสกุลเฉินมาอวดเบ่งอีก