สวี่ฉางเซี่ยถึงบางอ้อกับความหมายของสิ่งที่เจียงเย่าพูด
เขากำลังถามเธอว่าตั้งครรภ์หรือยัง
แก้มนวลของสวี่ฉางเซี่ยพลันลุกวับ เธอส่ายหน้าแล้วตอบเบา ๆ ว่า "ไม่มีความรู้สึกอะไรเลย แล้วคุณก็เพิ่งกลับไปได้ไม่ถึงสองสัปดาห์ จะเร็วขนาดนั้นได้ยังไง"
แต่เพราะทั้งสองไม่ได้ป้องกันอะไรเลยก่อนเจียงเย่าจากไป ช่วงวันหลังจากนี้สวี่ฉางเซี่ยจึงไม่กล้าทำงานหนักอะไรเลย
หลังการแท้งบุญครั้งก่อน ทั้งคู่ต่างระมัดระวังกันมากขึ้น
สวี่ฉางเซี่ยคิดตุ้บตั้บแล้วก็พูดต่อ "อีกอย่าง พ่อก็บอกว่าโรคของฉันช่วงนี้คงยากที่จะตั้งครรภ์ คงไม่ท้องหรอก"
การแท้งบุญครั้งก่อนเป็นเพียงอุบัติเหตุ หมอกับฉินเหลียงเชิงต่างบอกตรงกันว่าครั้งนั้นเธอตั้งครรภ์เพราะตกไข่เร็วผิดปกติไปหลายวัน ซึ่งเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้ยากมาก
แถมวันก่อนเจียงเย่าจะกลับเมืองอวี๋เฉิง สวี่ฉางเซี่ยก็มีรอบเดือนแล้ว ปกติต้องใช้เวลาราวสิบสี่วันหลังตกไข่รอบเดือนถึงจะมา ดังนั้นคงไม่มีทางเป็นไปได้
เจียงเย่าเงียบไปครู่หนึ่งแล้วพูดเสียงต่ำ "ไม่เป็นไร เรายังมีโอกาสอีกเยอะ"
สวี่ฉางเซี่ยแอบมองเจียงเย่าด้วยความสงสัยหลายตา ทำไมเธอรู้สึกว่าตอนนี้เจียงเย่ากลับใจร้อนอยากได้ลูกยิ่งกว่าเธออีก?
เจียงเย่ามองออกว่าเธองง เขาจึงดึงเธอมานั่งบนตัก แล้วอธิบายว่า "ฉันแค่คิดว่าที่เธอพูดไว้ก็มีเหตุผล มหาวิทยาลัยไม่มีข้อบังคับไหนหรอกที่ห้ามแต่งงานมีลูก"
"แล้วไม่ใช่ว่าเธออยากได้ลูกเหรอ?"
เมื่อครู่ที่อยู่ข้างนอก เจียงเย่าเห็นภาพหลังของสวี่ฉางเซี่ยที่อุ้มเด็กหญิงตัวจิ๋วไว้แนบอก เขารู้สึกแปลก ๆ วูบไปชั่วขณะว่า ถ้าเขากับสวี่ฉางเซี่ยมีลูกสาวด้วยกันคงดี ถ้าเติบโตมาสวยและฉลาดเฉลียวเหมือนเธอแบบนั้นก็เพียงพอแล้ว
สวี่ฉางเซี่ยรู้สึกว่าคำอธิบายของเขาเหลวไหลไปหน่อย เธอจ้องเขาตรง ๆ ไม่พูดอะไร