เมื่อคนจากสถานีตำรวจมาถึงหน้าบ้าน สวี่ฉางเซี่ยหันไปตะโกนเรียกข้างในบ้านว่า "แม่ น้าชาย!"
โรงเก็บของนั้นเป็นผลงานที่ทั้งสามพ่อลูกใช้ชีวิตอุทิศให้ สวี่ฟางเฟยกับสวี่จิ้นต่างก็มีสิทธิ์ออกความเห็น
"ฉันไม่ยอมคืนดี" สวี่ฟางเฟยถามรู้เรื่องที่คนจากสถานีตำรวจมาหาแล้ว ใช้เวลาคิดเพียงไม่กี่วินาทีก็ส่ายหัวตอบ
"ฉันก็ไม่ยอม" สวี่จิ้นขมวดคิ้วแน่นตามมาทันที
ก่อนหน้านี้พวกเขาปล่อยกู้รั่วชิงไปหลายครั้งเกินไปแล้ว คราวนี้เมื่อตำรวจสืบคดีได้ชัดเจนแล้ว พวกเขาจะไม่มีความเมตตาต่อกู้รั่วชิงอีก
"ฉันขอพูดให้ฟังแล้วกัน เด็กสาวคนนั้นเห็นไฟชั้นสองของพวกเราติดสว่าง อาจคิดว่าทุกคนอยู่ชั้นสองกันหมด ตั้งใจจะเผาให้พวกเราตายก็เป็นได้" สวี่จิ้นขมวดคิ้วกระตุกกล่าวต่อทันที
เรื่องที่เขาเปิดไฟทิ้งไว้เองนั้น เขารู้ดีในใจ
ถ้าไม่ใช่เพราะสวี่ฉางเซี่ยฝืนยัยงันจะซื้อบ้านใหม่และให้เขาย้ายมาอยู่ด้วย วันนี้เขาอาจถูกเผาทั้งเป็นอยู่ในโรงเก็บของก็ได้
เด็กสาวอย่างกู้รั่วชิง ใจคิดชั่วร้ายเกินไปจริง ๆ ต้องให้เธอเข้าคุกไปกินข้าวแกงเผ็ดสักหน่อยเพื่อหล่อหลอมนิสัยเสียใหม่ ไม่งั้นต่อไปยังไม่รู้ว่าจะทำเรื่องชั่วร้ายอะไรลงไปอีก!
"พวกคุณพูดถูกแล้ว ถ้าไม่ใช่พวกคุณไม่อยู่ที่โรงเก็บของพอดี อาจเกิดเรื่องร้ายแรงก็ได้" ตำรวจพยักหน้าตอบ
"ท่านตำรวจคะ พวกท่านก็ได้ยินแล้ว ครอบครัวเราปฏิเสธการปรับความเข้าใจทั้งหมด เรื่องนี้จะดำเนินการยังไงก็ดำเนินการไปตามกฎหมาย มันไม่ใช่เรื่องเงิน" สวี่ฉางเซี่ยตอบตำรวจกลับอย่างสุขุมทันที
สวี่ฉางเซี่ยแม้แต่หน้าของกู้รั่วชิงก็ไม่อยากเห็นอีกแล้ว
การทำลายทรัพย์สินของผู้อื่นเป็นจำนวนมหาศาลและมีพฤติการณ์ร้ายแรง ต้องรับโทษจำคุกไม่ต่ำกว่า 3 ปี
และบังเอิญดี ก่อนเธอจะเดินทางออกจากเมืองหังโจวเพียงไม่กี่วันก็เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น ถ้ากู้รั่วชิงถูกคุมขังเข้าคุก ต่อให้เธอไม่อยู่เมืองหังโจว ก็ไม่ต้องกลัวว่าใครจะมารังแกสวี่ฟางเฟยกับสวี่จิ้นอีก
สวี่ฉางเซี่ยไม่แม้แต่จะเจอหน้าสุดท้ายของกู้รั่วชิง ให้สวี่ฟางเฟยกับสวี่จิ้นไปให้ปากคำที่สถานีตำรวจทันที