อีกอย่าง เป็นพ่อของเธอที่ผิดก่อน จึงไม่ต้องให้เฉินเยี่ยนชวนต้องมาให้เห็นหน้ากันอีกรอบ และมันก็เป็นความผิดของเธอเช่นกัน ที่ก่อนหน้านี้ไม่ทันสังเกตว่าสวี่ฉางเซี่ยตั้งครรภ์
จี้หร่านครุ่นคิด แล้วก็หันไปเอ่ยกับเฉินเยี่ยนชวนอีกครั้งว่า "คนในครอบครัวฉันจริง ๆ แล้วไม่ได้มีเจตนาร้ายอะไรหรอกนะ พอคุณได้คลุกคลีด้วยมากขึ้นก็จะเข้าใจ พวกเขา..."
"จี้หร่าน เธอไม่ได้ทำอะไรผิด ดังนั้นไม่ต้องใช้ท่าทีระมัดระวังตัวแบบนี้พูดกับฉันหรอก" เฉินเยี่ยนชวนยังไม่ทันให้เธอพูดจบก็เอ่ยกับเธออีกครั้ง
สีหน้าของจี้หร่านแดงก่ำขึ้นมาทันที
ตอนนี้เธอยิ่งแน่ใจขึ้นไปอีกว่าเฉินเยี่ยนชวนพูดกับเธอด้วยความประชด
"ขอโทษนะ..." ครู่ใหญ่ เธอจึงพึมพำออกมาเบา ๆ อีกครั้ง
ทว่าเฉินเยี่ยนชวนกลับหัวเราะออกมาอย่างขำขัน
ในใจของเธอ ที่แท้เขากลายเป็นภาพลักษณ์ที่น่ากลัวและชอบพูดจาถากถางเช่นนั้นเอง
ก็น่าตำหนิเขาเช่นกัน ที่ก่อนหน้านี้เข้าใจเธอผิดอยู่หลายครั้ง
เพราะในความประทับใจของเขา เด็กผู้หญิงที่มีภูมิหลังครอบครัวแบบจี้หร่านมักจะถูกตามใจจนเย่อหยิ่ง หรือไม่ก็ถูกตามใจจนเหิมเกริม ยิ่งไปกว่านั้นจี้หร่านยังเป็นลูกสาวคนเล็กของบ้านอีกด้วย
อคติที่เขามีต่อเธอตั้งแต่แรกเริ่มนั่นแหละ ที่ทำให้เขามองแก่นแท้ของเธอผิดพลาดไป
เขาไม่เคยคาดคิดว่า วันนี้จี้หร่านจะปกป้องสวี่ฉางเซี่ยไว้เบื้องหลังโดยไม่ลังเลเช่นนี้
ทว่าเรื่องราวก่อนหน้าก็เกิดขึ้นไปหมดแล้ว คงเป็นเรื่องยากที่มุมมองของจี้หร่านที่มีต่อเขาจะเปลี่ยนแปลงในเวลาอันสั้น
พักหนึ่ง เขาไม่ได้อธิบายอะไรอีก เพียงแต่พูดกับคนขับรถของสกุลกู้ที่อยู่เบาะหน้าว่า "ไปที่สกุลจี้ก่อนแล้วกัน"
จี้หร่านนั่งอยู่ข้างกายของเฉินเยี่ยนชวน ความเงียบของเขาทำให้ใจเธอยิ่งหวาดหวั่นหนักขึ้น