ทุกคนหันไปมองตามเสียง
ก็เห็นร่างสูงใหญ่เดินฉับ ๆ จากนอกประตูมุ่งตรงมาทางพวกเขา
ทันทีที่สวี่ฉางเซี่ยเห็นว่าเป็นใครก็ชะงักไป
จี้หล่างมองเห็นผู้มาเยือนชัดเจน หว่างคิ้วก็ย่นเข้าหากันทันที
“เยี่ยนชวน นายไม่ได้กลับหางโจวไปแล้วหรือ” จี้หล่างถามเสียงขรึม
เฉินเยี่ยนชวนพาสายลมจากนอกประตูเดินก้าวยาว ๆ มาถึงข้างกายสวี่ฉางเซี่ยและจี้หร่าน ยิ้มให้จี้หล่างอย่างสุภาพแต่ห่างเหิน ตอบว่า “คุณอา ท่านรู้ได้ยังไงครับว่าผมจะกลับหางโจววันนี้”
กลิ่นดินปืนระหว่างทั้งสองแรงจัดจ้าน
สีหน้าจี้หล่างหม่นหมองลงหลายส่วน
แน่นอนว่าเขาสืบรู้แน่ชัดแล้วว่าเฉินเยี่ยนชวนจะกลับหางโจววันนี้ ถึงได้เชิญสวี่ฉางเซี่ยมา
เดิมทีเขาคิดจะเรียกสวี่ฉางเซี่ยมา หยั่งเชิงดูว่าหล่อนกับเฉินเยี่ยนชวนมีความสัมพันธ์อะไรกันแน่ และถือโอกาสให้สวี่ฉางเซี่ยรับรู้ถึงช่องว่างระหว่างตนเองกับสกุลจี้ จะได้ยอมถอยไปเอง
เมื่อวันนี้เขาอยู่แถวโรงพยาบาล พอดีเห็นเฉินเยี่ยนชวนพาสวี่ฉางเซี่ยไปตรวจร่างกายด้วยกัน ทั้งยังเห็นท้องนูนของสวี่ฉางเซี่ย โมโหจนเกือบเป็นลมหมดสติไป
เฉินเยี่ยนชวนทำเรื่องเกินเลยเช่นนี้ เขาไม่เชื่อว่าลูกสาวตัวเองจะไม่รู้เรื่อง
แต่จี้หร่านก็ยังเลือกให้เวลาเฉินเยี่ยนชวนอีกหนึ่งปี
เขาจึงไปเชิญสวี่ฉางเซี่ยมาด้วยตัวเอง ให้จี้หร่านได้เห็นท้องของหล่อน แต่ใครจะรู้ว่าจี้หร่านกลับยังปกป้องสวี่ฉางเซี่ย!