ราตรีลึกสงัด กองไฟภายในเผ่ายังคงลุกโชนไม่ดับ มอบแสงสว่างขับไล่ความมืดและสัตว์ร้ายดุร้ายที่จู่โจมยามค่ำคืนให้แก่เผ่า
ขณะนี้การฝึกของทีมล่าสัตว์และคนอื่น ๆ ภายในเผ่าพันธุ์งูสิ้นสุดลงแล้ว คนส่วนใหญ่กลับไปยังเต็นท์ของตนเพื่อพักผ่อน
เหลือเพียงคนกลุ่มเล็ก ๆ นั่งพักอยู่บนพื้น สนทนาเรื่องราวต่าง ๆ พลางเฝ้ารอวันพรุ่งนี้อันงดงาม
เจียงหยาง ไช่ ฮูซูซู และไป๋ซานทั้งสี่ก็เช่นกัน พวกเขานั่งล้อมกองไฟพูดคุยกัน
เมื่อเห็นว่าได้จังหวะแล้ว เจียงหยางก็เอ่ยเรื่องที่ตั้งใจจะพูดออกมา
“ตอนนี้การรวมเผ่าสำเร็จแล้ว ข้าคิดว่าเผ่าของเราควรเปลี่ยนชื่อใหม่ อย่างไรเสีย ในเผ่าของเราก็มีทั้งเผ่าพันธุ์งู เผ่าหูจิ้งจอก เผ่าหูเสือ และอื่น ๆ หากยังเรียกว่าเผ่าพันธุ์งูต่อไปก็คงไม่เหมาะสมนัก”
พอเจียงหยางพูดจบ ทั้งสามคนที่นั่งอยู่ต่างชะงักงัน โดยเฉพาะไช่ที่อึ้งอยู่นานที่สุด
เห็นไช่เป็นเช่นนี้ เจียงหยางก็จนปัญญา
บัดนี้ในเผ่าไม่ได้มีเพียงเผ่าพันธุ์งูอีกต่อไป เพื่อให้คนในเผ่ารวมใจกันได้ดียิ่งขึ้น จำเป็นต้องเปลี่ยนชื่อ
นี่ก็เป็นหนึ่งในเงื่อนไขที่เขารับปากไป๋ซานไว้ตั้งแต่แรก เมื่ออีกฝ่ายยอมรวมเผ่า
เมื่อฮูซูซูกับไป๋ซานได้ยินดังนั้น ใบหน้าของทั้งคู่ก็เผยความยินดี โดยเฉพาะฮูซูซู
นางไม่คิดเลยว่าเจียงหยางเรียกพวกเขามาคุยกันยามดึก ก็เพื่อเปลี่ยนชื่อเผ่า
เห็นทั้งสามคนไม่พูดอะไร เจียงหยางก็เอ่ยขึ้นอีกครั้ง
“พวกเจ้าคิดว่าเผ่าของเราควรใช้ชื่ออะไรดี? หากมีความคิดก็พูดออกมาได้ ถ้าดีก็ข้าจะรับไว้ใช้ เมื่อถึงวันจัดพิธีรวมเผ่า ข้าจะประกาศชื่อใหม่ของเผ่าอย่างเป็นทางการ”
“ไม่อย่างนั้นเรียกว่าเผ่างูเสือจิ้งจอกดีหรือไม่? ข้าว่าชื่อนี้สะท้อนสามเผ่าของพวกเราได้ตรงที่สุด”
ไป๋ซานเห็นเจียงหยางทำตามข้อตกลงที่เคยให้ไว้ จึงเอ่ยชื่อเผ่าที่คิดไว้ในใจมานานออกมา
แต่พอฮูซูซูได้ยินชื่อนี้ นางก็ไม่ยอมทันที
ตัวอักษร ‘งู’ ในชื่อเผ่าพันธุ์งูยอมให้ขึ้นหน้าพวกนางได้อย่างฝืนใจ แต่เหตุใดคำว่า ‘เสือ’ ของเผ่าหูเสือจึงต้องอยู่หน้าพวกนางด้วย!