เช้าตรู่ เจียงหยางเรียกหลินไปยังป่านอกเผ่า เพื่อสอนพรรคลอบสำรวจฝึกภาคสนาม
เมื่อคืนเขาสอนหลักการเกี่ยวกับทหารสอดแนมเป็นหลัก โดยเลือกเน้นเพียงสามเรื่อง ได้แก่ การจดบันทึกข้อมูล การระบุทิศทาง และการจำแนกภูมิประเทศ
ส่วนการย่องเบา การซ่อนตัว และการติดตามร่องรอย สำหรับสัตว์รู้แจ้งที่ล่าสัตว์มานานหลายปีแล้วถือเป็นเรื่องง่าย ไม่ต้องสอนก็ทำได้เอง
สิ่งที่เจียงหยางต้องการสอนคือ เมื่อพบศัตรู พวกเขาต้องรักษาชีวิตตนเองไว้ก่อน แล้วจึงนำข้อมูลกลับมาให้ถูกต้องแม่นยำ
เมื่อมาถึงป่า เจียงหยางก็ทดสอบความรู้ภาคทฤษฎีที่สอนไปเมื่อคืนก่อน เห็นว่าทั้งสิบคนจำได้ดี จึงเริ่มสอนภาคปฏิบัติ
การฝึกภาคปฏิบัตินั้นไม่ซับซ้อน เพียงสอนคนในพรรคลอบสำรวจให้รู้วิธีอธิบายตำแหน่งของเผ่า ว่าตั้งอยู่ในภูมิประเทศแบบใด ภายในเผ่ามีผู้คนกระจายตัวอย่างไร และมีเผ่าพันธุ์ใดบ้าง...
เจียงหยางสอนอย่างตั้งใจ แม้แต่สัตว์รู้แจ้งที่ค่อนข้างเชื่องช้า เขาก็ไม่แสดงอาการรำคาญ แต่กลับคอยสอนอย่างละเอียด
สำหรับสัตว์รู้แจ้งแล้ว ทิศเหนือ ใต้ ออก ตก ตลอดจนทิศตะวันออกเฉียงใต้และตะวันตกเฉียงใต้ รวมถึงหุบเขา แอ่งเขา และเนินเขา ล้วนเป็นความรู้ใหม่ทั้งหมด
ความรู้ใหม่ย่อมต้องใช้เวลาเรียนรู้ จะคาดหวังให้เข้าใจทั้งหมดในคราวเดียวไม่ได้
เมื่อเห็นว่าหน่วยสอดแนมเรียนรู้ได้พอสมควรแล้ว เจียงหยางก็ให้พวกเขาพกอาหารไปด้วย จับคู่กันสองคนแล้วแยกย้ายไปสำรวจภูมิประเทศรอบเผ่า
อีกภารกิจหนึ่งคือสอดแนมคนจากเผ่าหูเสือ หากพบความเคลื่อนไหวใด ๆ ให้รีบกลับมารายงานทันที!