วันแรกของการเดิมพัน เจียงหยางถ่ายทอดเทคนิคทั้งหมดที่ใช้ล่าจามรีให้แก่เผ่าพันธุ์งู
แม้แต่เรื่องการขุดหลุมกับดักไม้ปลายแหลม เจียงหยางก็ยังจับมือสอนเหล่าเผ่าพันธุ์งูทีละขั้นตอน
เพื่อให้ขุดหลุมได้เร็วขึ้น เจียงหยางจึงทำจอบไม้และจอบกระดูก ซึ่งเป็นเครื่องมือสำหรับขุดดินโดยเฉพาะให้เหล่าเผ่าพันธุ์งู
เช่นเดียวกัน เพื่อให้ตักดินได้อย่างมีประสิทธิภาพ เจียงหยางถึงกับสอนเหล่าเผ่าพันธุ์งูสานตะกร้าสานตักดินข้ามคืน
แน่นอนว่าเพราะเวลาค่อนข้างกระชั้นชิด ตะกร้าสานตักดินที่เจียงหยางสานจึงไม่ได้ทำจากไม้ไผ่ซีกเล็ก ๆ อย่างที่เคยเห็น แต่เปลี่ยนมาใช้เถาวัลย์แทน
ด้วยเหตุนี้ตะกร้าสานตักดินที่สานออกมาจึงมีรูปทรงแปลกตาอยู่บ้าง แต่เจียงหยางไม่ใส่ใจ ขอเพียงบรรจุดินได้มากก็พอ
ยิ่งไปกว่านั้น การสานของแบบนี้ยังต้องอาศัยฝีมือไม่น้อย ครั้งแรกที่เขาทำตามวิธีในหอสมุดอารยธรรมได้สำเร็จก็นับว่าไม่เลวแล้ว
ถึงอย่างนั้น เหล่าเผ่าพันธุ์งูก็ยังตกตะลึง พากันชื่นชมความฉลาดของเจียงหยาง สายตาที่มองเขาค่อย ๆ เปี่ยมด้วยความเคารพและเลื่อมใส
ความยำเกรงค่อย ๆ หยั่งรากลงในใจพวกเขาอย่างเงียบงัน!
แม้แต่ตัวพวกเขาเองก็ไม่รู้ถึงความเปลี่ยนแปลงนี้
พวกเขารู้เพียงว่าปัญญาของเจียงหยางเหนือกว่าพวกตนมาก เชื่อฟังเขาย่อมไม่ผิดแน่
แม้แต่ไฉ่ ผู้เย็นชาและหยิ่งทระนงอยู่เสมอ ก็เริ่มคลางแคลงในความคิดของเจียงหยางน้อยลง นางเพียงยืนเงียบ ๆ อยู่ข้างหลังเขา มองดูทุกสิ่ง และรอดูว่าหลังผ่านไปสามวัน หรือพูดอีกอย่างคือเมื่อการเดิมพันครั้งนี้สิ้นสุดลง จะเกิดความเปลี่ยนแปลงเช่นไร
ดังคำกล่าวที่ว่า ลับมีดไม่ทำให้เสียเวลาฟันฟืน
หากต้องการล่าจามรีให้สำเร็จ ทีมล่าสัตว์จำเป็นต้องผ่านการฝึกฝนอย่างหนักเสียก่อน